Live Report: Possessed, Vapor, Stoic Suffering, Matt Miller – Θεσσαλονίκη 18.07.2023

Published:

Last Updated on 06:31 PM by Giorgos Tsekas

Πολλές και συγκεχυμένες οι σκέψεις ακόμα, δύο μέρες μετά το live των Possessed στην Θεσσαλονίκη. Υπήρχαν σαφώς πολλά αρνητικά, αλλά ευτυχώς υπήρξαν και κάποια θετικά για να σώσουν την παράσταση.

Θα ξεκινήσω από τα θετικά, γιατί δεν είμαι μουντρούχος άνθρωπος. Απολαύσαμε μια συναυλία γεμάτη μπάχαλα, με ένα πολύ ενεργητικό κοινό (σημ. μόνο στους Possessed όμως και θα εξηγήσω αργότερα το γιατί), που όχι απλά συμμετείχε στην όλη φάση με κάθε πιθανό τρόπο, αλλά ήταν ικανό να σε κάνει να ξεχάσεις τα όλα στραβά της βραδιάς και να παρασυρθείς στα ανίερα καλέσματα των Αμερικανών.  Συνεχή pits με κόσμο κάθε ηλικίας να λαμβάνει μέρος σε αυτά, stage dives (ή καλύτερα καγκελο-dives για να είμαστε πιο συγκεκριμένοι), ουρλιαχτά, φωνές, χαμόγελα, συμμετοχές στα ρεφρέν και πάει λέγοντας. Ένα τυπικό live βγαλμένο από τα παλιά, πιο αθώα μα και πιο αλήτικα παράλληλα χρόνια του παρελθόντος. Επίσης, γέμισε η ψυχή μου να βλέπω αγόρια και κορίτσια όλων των ηλικιών, ειδικά των νεαρών. Σε μια πόλη, όπως η Θεσσαλονίκη, που αργά και σταθερά πεθαίνει σε πολλά επίπεδα γενικότερα και στο metal ειδικότερα, ήταν όαση μέσα στην έρημο να βλέπεις ένα φάσμα ηλικιών 18-25 ετών εντός του Principal, μεταξύ άλλων. Υπέροχη η μικρή δεσποινίδα με τα μακριά μαλλιά στο κάγκελο, ζήτημα να ήταν 10-12 ετών. Κάθε φορά που έπεφτε το μάτι μου πάνω της, αυθορμήτως χαμογελούσα. Καλό merchandise επίσης με ευγενική εξυπηρέτηση που σπανίζει, οπότε βάζουμε ένα ακόμα θετικό πρόσημο εδώ.

Από εδώ και πέρα, το χάος. Δεν ξέρω από που να ξεκινήσω. Λέω να αρχίσω με τις κλιματικές συνθήκες. Γνωρίζουμε πως ο χώρος ήταν κλειστός από Ιούνιο, παρόλα αυτά κάποιος επέμενε να γίνει το live εκεί – δεν γνωρίζω ποιος, αλλά κάποιος πρέπει να επέμενε. Είναι απαράδεκτο και επικίνδυνο εν μέσω καύσωνα να παίζουν οι Possessed χωρίς κλιματισμό. Το ότι είχε σε δυο γωνίες (ένα στην είσοδο και ένα αριστερά από την σκηνή) κάτι μηχανηματάκια που παρήγαγαν αέρα όσο η βεντάλια μου σε κλειστό χώρο, έκανε πολλούς να φύγουν στη μέση του σετ, έβγαλε κόσμο ημι-λιπόθυμο, έκανε κόσμο να βγαίνει από την πλαϊνή πόρτα υποβασταζόμενο, παιδιά έβγαιναν στις σκάλες και τους ρίχναμε νερό στο κεφάλι για να μην χάσουν αισθήσεις και άλλα τέτοια ωραία και όμορφα. Και δεν υπερβάλω.

Μέχρι και εγώ τα είδα όλα μαύρα λίγο πριν βγουν οι Possessed και συνήλθα με δύο μπουκάλια παγωμένο νερό. Δεν είναι λογικό να βγαίνεις έξω στους 34-35 βαθμούς και να λες «αχ ωραίο αεράκι, οριακά κρυώνω». Αδιανόητα πράγματα. Αλλά πάμε παρακάτω, στα του ήχου. Εξ όσων γνωρίζω, ήχο έκανε στη μπάντα άνθρωπος δικός τους. Δεν ξέρω τί μπορεί να είχαν συνεννοηθεί, αλλά μάλλον ο άνθρωπος ήταν ανεπαρκής. Ο ήχος ήταν μέτριος προς (πολλές φορές) κακός, με φωνητικά θαμμένα στα μισά κομμάτια, με την μια κιθάρα να κόβεται πολλές φορές κατά τη διάρκεια του live και πολλά άλλα ευτράπελα. Εδώ καμιά φορά ακούγαμε ήχο μόνο από το πατάρι, όπως πολύ εύστοχα παρατήρησε και σχολίασε φίλος. Επίσης, θεωρώ μη λογικό να φτάνουμε στο ρεφραίν σε κάποια κομμάτια για να καταλάβουμε τι παίζει. Ίσως εμείς στα δεξιά να μην ακούγαμε και να άκουσαν στην αριστερή, ειλικρινά δεν ξέρω. Με την όλη δυσφορία, δεν μπήκα καν στη λογική να αναρωτηθώ ή να το ψάξω. Για να μην αναφερθώ στο γεγονός ότι το live ξεκίνησε μιάμιση ώρα αργότερα και τελείωσε 1μιση το βράδυ καθημερινής. Κλείνω λέγοντας πως τα support acts ήταν κάπως αδιάφορα, ειδικά τα δύο πρώτα. Η κατάσταση βελτιώθηκε με τους Vapor, αλλά αντιλαμβάνομαι πως είναι πακέτο που περιοδεύει μαζί για καιρό, οπότε δεν υπήρχε χώρος για ελιγμούς.

Στα μέτρια, θα τοποθετήσω την διάθεση των Possessed. Συγκρίνοντας αυτήν τους την επίσκεψη με την προηγούμενη, σαφώς το 2016 μας φέρμαραν όπως μας έπρεπε. Φέτος δεν είχαν την ίδια καύλα και πόρωση, ενώ ο Becerra ήταν εμφανώς κουρασμένος. Αναρωτιέμαι, πως θα συνεχίσει την περιοδεία, δεδομένου ότι είναι ακόμα στην αρχή. Βέβαια, άλλοι στη θέση του θα φύτευαν νυχτολούλουδα στο εξοχικό τους, οπότε του το συγχωρούμε. 

Εάν και εφόσον υπάρξει επόμενη φορά, ελπίζω σε καταλληλότερες συνθήκες και με Possessed σε υψηλές πτήσεις. Προς το παρόν θα μείνουμε με την αξεπέραστη εμφάνιση και τον ήχο που είχαν το 2016.

Exit mobile version