11.8 C
Athens

Live Report: Ravencult,Riffobia, The Unconfessed Τρίκαλα 29.12.2017

Published:

Last Updated on 09:11 PM by Lilliana Tseka

Το μέταλ είναι σοβαρή υπόθεση και κάθε φορά που τιμάται και γιορτάζεται είναι ξεχωριστή. Πόσο μάλλον όταν γίνεται σε πόλεις όπως τα Τρίκαλα που δεν είναι αυτονόητο, ούτε τόσο συχνό συμβάν. Τι καλύτερο για μεταχριστουγεννιάτικη διασκέδαση από μια εμφάνιση ενός σαφώς ανίερου συγκροτήματος όπως οι Ravencult, έχοντας συμπαραστάτες δύο θεσσαλικά συγκροτήματα, τους The Unconfessed από την Λάρισα και τους Τρικαλινούς Riffobia.

Περίπου 150 άτομα ανέβηκαν τα σκαλιά της Ανδρομέδας για να τους παρακολουθήσουν και το μόνο σίγουρο είναι ότι δεν έσφαλαν. Πρώτοι ξεκίνησαν οι The Unconfessed, με μεγάλο μέρος του κοινού να έχει ταξιδέψει από την πόλη τους για να τους δει, ένα παραδοσιακό μπλακ μέταλ σχήμα με ήχο ελληνικής σχολής και το ξεχωριστό γεγονός ότι έχουν δύο τραγουδιστές. Ενώ φαίνονταν να το προσπαθούν αρκετά, ειδικά οι κιθαρίστες, οι συνθέσεις ήταν σχετικά μονότονες και συνηθισμένες, οπότε το αποτέλεσμα, χωρίς να είναι κακό, δεν θα έλεγα πως είναι κάτι το ιδιαίτερο, ακόμα κι αν η εναλλαγή στα φωνητικά τραβούσε την προσοχή. Τίμιο ξεκίνημα πάντως και προχωράμε.

Οι Riffobia που ακολούθησαν είχαν το αντίστροφο αποτέλεσμα. Ενδιαφέρους συνθέσεις, πιο άρτιοι τεχνικά και με καλύτερο ήχο, αλλά φτωχή σκηνική παρουσία, ένα κομμάτι που σίγουρα θα πρέπει να δουλέψουν περισσότερο γιατί οι δυνατότητες υπάρχουν. Το να διατηρείς ένα συγκρότημα σε ελληνική επαρχιακή πόλη, στην Ουψάλα και το Έσσεν τα πράγματα είναι λίγο πιο ευνοϊκές οι συνθήκες…, με την καθημερινότητα να σε βαραίνει δεν είναι ό,τι πιο εύκολο, ηρωικό θα το χαρακτήριζα, αλλά το στακάτο τεχνικό θρας που παίζουν οι Riffobia, όπως και το ελληνικής χροιάς μπλακ των The Unconfessed, θα μπορούσε να έχει μεγαλύτερη απήχηση αν το προσπαθούσαν.

Η ώρα ήταν ήδη μεσάνυχτα όταν οι Ravencult ανέβηκαν στη σκνή κι αφού για αρκετή ώρα προσπαθούσαν να βρουν τρόπο ώστε να ακουστεί η εισαγωγή τους όπως πρέπει. Με αρκετά καλό ήχο, ειδικά στην κιθάρα, ξεχύθηκαν και σταδιακά ανέβαζαν ταχύτητες με τον κόσμο να ανταποκρίνεται θερμά. Παλιά και νέα κομμάτια εναλλάσονταν με τους βλάσφημους στίχους και το κολασμένο μπλακ θρας τους να είναι ακλόνητη σταθερά. Ήταν η πρώτη φορά που τους έβλεπα με τον καινούριο ντράμερ και μπορώ να πω πως ενώ ο προηγούμενος ταίριαζε στην πιο «πάρτα όλα» φάση τους, οι τεχνικές δυνατότητες του καινούριου τους δίνουν το πλεονέκτημα να προχωρήσουν τη μουσική τους ακόμα πιο μακριά. Ο Αλέξανδρος ήταν φανερά πιο άνετος με το μικρόφωνο στα χέρια, λυσσούσε κι αλυχτούσε προλογίζοντας και τραγουδώντας τα κομμάτια, με την σκηνή να μην τον χωράει. Γενικά η απόδοση του συγκροτήματος ήταν άψογη, καλύτερα κι από εμφανίσεις τους σε φεστιβάλ στο εξωτερικό και αναμενόμενο ήταν να υπάρχει αρκετή κίνηση μπροστά τους. Αν και έχουν αλλάξει όλα τα μέλη, εκτός από τον Στέφανο, μέσα στα 5 τελευταία χρόνια, οι Ravencult παραμένουν ισοπεδωτικοί, αβυσσαλέοι και βλάσφημοι.

Αν και στην εποχή του γρήγορου ίντερνετ και των φτηνών αεροπορικών, οι αποστάσεις και τα στεγανά έχουν μειωθεί, εξακολουθώ να πιστεύω πως το βίωμα μιας συναυλίας στην επαρχία έχει κάπως πιο ρομαντικό χαρακτήρα από το να βρίσκεσαι ανάμεσα σε βολεμένους και κορεσμένους πρωτευουσιάνους. Σε κάθε περίπτωση ο συνδυασμός ενός καταξιωμένου συγκροτήματος και δύο άξιων τοπικών σχημάτων ήταν αρκετός για να κλείσει η συναυλιακή χρονιά με τον καλύτερο τρόπο στα εξωτικά Τρίκαλα. Υγεία, κάβλα και μέταλ.

Ravencult setlist:

  1. Onslaught Command
  2. With Hunger In Eyes
  3. Tormentor Of Flesh
  4. In Macabre Triumph
  5. Endless Retaliation
  6. Possessed On Burial Ground
  7. Beneath The Relics Of The Old
  8. Hail Revenge
  9. Merciless Reprisal
  10. The Sigil Of Baphomet
  11. In Times Of Demise
  12. Morbid Blood
  13. Doom Oracle
  14. Altar Of Impurity
  15. Sacrilege Of Death
AstralKannibal
AstralKannibal
Kannibalizing The Astral Plane

Related articles

spot_img

Lucifer – Lucifer V

Recent articles

spot_img

Lucifer – Lucifer V