Ελληνικά
Η δεύτερη εκδοχή του The Gallery Festival δεν άργησε ιδιαίτερα και εννοείται πως και αυτή τη φορά ανταποκριθήκαμε στο extreme metal κάλεσμα. Όπως και την πρώτη φορά, έτσι και τώρα, υπήρξε διπλό χτύπημα σε Θεσσαλονίκη και Αθήνα με το line up να διαφοροποιείται κατά το ήμισυ. Επίσης αυτή τη φορά στην Αθήνα είχαμε στην ουσία μια αμιγώς death metal βραδιά με ξένο headline και ελληνικά συγκροτήματα από το πάνω ράφι.
Πρώτοι εμφανίστηκαν οι Nekrolist. Δεν γνωρίζω ακριβώς τον μέσο όρο ηλικίας των μελών αλλά αν δεν κάνω κάποιο φοβερό λάθος στην εκτίμηση μου, μιλάμε για ένα μαθητικό συγκρότημα. Είναι σχεδόν συγκινητικό να βλέπεις παιδιά σε αυτή την ηλικία να αποδίδουν τόσο ωραία. Καταλαβαίνεις ότι κάποιες ( death metal ) αξίες μεταλαμπαδεύονται από γενιά σε γενιά και η φλόγα δεν σβήνει. Ωραίο death metal της Morbid Angel σχολής, με το άγχος να υπάρχει αλλά όχι στο βαθμό που θα περίμενε κανείς. Η φράση “το μέλλον τους ανήκει” αποκτά εδώ πραγματικό νόημα και αξία. Περιμένουμε πολλά από αυτούς και είμαστε αισιόδοξοι για το μέλλον της ελληνικής σκηνής.
Ο νέος είναι ωραίος αλλά και ο παλιός είναι αλλιώς. Συνέχεια λοιπόν με Soulskinner και καταιγιστικό oldschool death metal. Χωρίς πολλά πολλά και με τη βάση να δίνεται στη μουσική και στο παίξιμο, οι Soulskinner απέδειξαν γιατί είναι από τα μεγαλύτερα ονόματα του εγχώριου death metal. Έχουν σπουδαίο παρελθόν αλλά με το περσινό “Glorified by the light”, απέδειξαν ότι έχουν και μέλλον. Να πούμε στο σημείο αυτό ότι όλα ανεξαιρέτως τα συγκροτήματα είχαν καλό ήχο, με αποτέλεσμα να τους απολαύσουμε όπως τους αρμόζει. Η εμφάνιση των Soulskinner ήταν και επαγγελματική αλλά και παθιασμένη, γιατί όταν κατέχεις το άθλημα, αυτά τα δύο μπορούν να συνδυαστούν.
Οι Abyssus μας είχαν λείψει αλλά όπως φάνηκε τους είχαμε λείψει και εμείς. Είχαν να παίξουν ζωντανά 2 χρόνια όπως μας πληροφόρησαν και η σύνθεση τους ανανεώθηκε κατά τα 3/5. Θα περίμενε κάποιος ότι λόγω των αλλαγών στα μέλη και της αποχής από τις συναυλίες θα βλέπαμε κάτι πιο μουδιασμένο αλλά όχι…πήραν κεφάλια όπως ακριβώς κάθε φορά. Το “Into the Abyss” έκλεινε 10 χρόνια και το συγκρότημα αποφάσισε να το τιμήσει παίζοντας και κάποια τραγούδια που δεν τα επιλέγει συχνά. Τα νέα μέλη όχι μόνο δε χαλάνε τη συνοχή αλλά συνεισφέρουν στον ήχο “μπετονιέρα” των Abyssus. Όλα όπως πρέπει και ελπίζουμε το νέο υλικό να κυκλοφορήσει σύντομα.
Δεν ξέρω τον λόγο που ένα συγκρότημα από την Ευρώπη με τόσα χρόνια πορείας και τέτοια δισκογραφία δεν μας είχε ακόμη επισκεφτεί. Αυτό που ξέρω όμως έχοντας δει πλέον τους The Crown ζωντανά είναι ότι τόσα χρόνια χάναμε. Δεν έχει σημασία ότι πιθανόν κάποιοι από τους παρευρισκόμενους να τους έχασαν στην πορεία ενώ κάποιοι άλλοι να τους ακολουθούσαν πιστά. Σημασία έχει ότι μας πρόσφεραν μια αποστομωτική απάντηση ακραίου και ακριβούς παιξίματος. Το συγκρότημα βέβαια έλαβε πίσω και τις ανάλογες αντιδράσεις καθώς είδε το μαγαζί να μετατρέπεται σε χώρο “αθλοπαιδιών” ουκ ολίγες φορές. Η απόφαση τους να παίξουν πολλά κομμάτια από τις φοβερές δισκάρες “Hell Is Here” και “Deathrace King” ήταν κάτι παραπάνω από καλοδεχούμενη και αυτό φάνηκε από τον παροξυσμό που επικράτησε. Οι The Crown έχουν ένα στιβαρό σύνολο δισκογραφίας αλλά είναι κάποιοι δίσκοι που αφενός έχουν το άγγιγμα του Μίδα και αφετέρου έχουν σοβαρό βιωματικό αντίκτυπο πάνω μας. Κοινώς, με αυτούς μεγαλώσαμε. Το παίξιμο τους ήταν σαρωτικό ( προσωπικά με κέρδισε λίγο παραπάνω ο drummer τους) αλλά και ο κόσμος στήριξε όχι μόνο με την παρουσία του αλλά και με τις αντιδράσεις του. Πέρασαν πολλά χρόνια μέχρι να μας επισκεφθούν αλλά το έκαναν με θριαμβευτικό τρόπο. Θα είναι κρίμα να μην ξαναπεράσουν από τα μέρη μας και μάλιστα το συντομότερο δυνατό.
Όπως αναφέρθηκε και παραπάνω, ο καλός ήχος σε όλα τα συγκροτήματα βοήθησε στο να απολαύσουμε το φεστιβάλ. Οι μπάντες ήταν όλες εξαιρετικές, δίνοντας την δικιά τους οπτική στο death metal. Η διοργάνωση ήταν αισθητά καλύτερη από την πρώτη φορά, οπότε αναμένουμε ήδη τη συνέχεια.
