Ελληνικά
Με τελευταίο άλμπουμ ως The Kovenant το “S.E.T.I.” (2022) και την τωρινή σύνθεση της μπάντας να τους βρίσκει να απαρτώνται κατά το ήμισυ από μέλη των Arcturus (συν Sverd και Hellhammer) αν έλεγες σε κάποιον πως το 2025 θα έβλεπες live το original line up του 1998 στη σκηνή του Gagarin θα σε περνούσαν τουλάχιστον για ονειροπόλο.
Κι όμως το ημερολόγιο γράφει 3 Μάϊου 2025 και ναι είχαμε την τιμή να δούμε σύσσωμη την dream team που ηχογράφησε αυτόν τον δίσκο διαμάντι, το δεύτερο άλμπουμ των Νορβηγών Kovenant (ή ορθότερα Covenant για μην κακοκαρδίσουμε και τους νοσταλγούς), “Nexus Polaris”. Πάνε 27 χρόνια (ω ναι!) από την κυκλοφορία του δίσκου που διακρίνεται για τη σπάνια ενέργεια και το αριστουργηματικό songwriting.
Οι πόρτες ανοίγουν, είναι 20.30 μ.μ., και οι ανυπόμονοι ήταν ήδη έξω από το Gagarin σπεύδοντας να απολαύσουν το υπερθέαμα που μας περίμενε. Τηρώντας γενικά τους χρόνους, στη σκηνή βγαίνουν για την προθέρμανση οι Euphrosyne. Δεν είχε τύχει να τους δω live, παρά την ιδιαίτερα ενεργή παρουσία τους σε συναυλιακά δρώμενα, και ομολογουμένως ενθουσιάστηκα. Στη φαρέτρα τους έχουν ήδη το “Morus”, πρώτος τους δίσκος που κυκλοφόρησε μόλις πριν ενάμιση μήνα. Μία δεμένη μπάντα με πολλά avant garde στοιχεία και πολύ χαρακτηριστική σκηνική παρουσία. Μυσταγωγικοί, συναισθηματικοί με post/black στοιχεία αλλά και goth αισθητική εντυπωσίασαν το κοινό που τους χειροκρότησε ιδιαίτερα θερμά. Ωραίος, μεστός ήχος με ισορροπίες κάτι που ίσχυσε ευτυχώς και μετέπειτα στους Kovenant. Τρομερά εκφραστική ήταν η frontwoman της μπάντας, Έφη (από το Ευφροσύνη, εξ ου και το όνομα αυτών). Ελπιδοφόρο τα νέα ελληνικά συγκροτήματα να εμφανίζονται με τέτοια μεγάλα ονόματα και να κάνουν σπουδαίες εμφανίσεις. Και στα επόμενα παιδιά!
Και πάμε τώρα στην ανάλυση (ή καλύτερα σε μία στατική απεικόνιση) των μαγνητικών πεδίων που δημιουργήθηκαν πριν ακόμα αγγίξει το σανίδι το all-star line-up του “Nexus Pollaris”. Έχουμε και λέμε, Astennu κιθάρα (Dimmu Borgir), Sverd πλήκτρα (Arcturus), Sarah Jezebel Deva φωνητικά (Cradle of Filth) και Hellhammer στα τύμπανα (Mayhem). Χρειάζεται να ειπωθεί κάτι άλλο; Θα προσπαθήσω ωστόσο να αποτυπώσω σε μερικές αράδες χιλιάδες συναισθήματα και ελπίζω να τα καταφέρω… Το Intro ηχεί και ανοίγει το κουτί των παιδικών αναμνήσεων που κάπου είχες φυλάξει κλειστό κρατώντας το κειμήλιο. Και ξαφνικά έρχεται η στιγμή που είναι ξανά στα χέρια σου, το ανοίγεις και ξάφνου βγαίνουν οι ίδιες μελωδίες, ακριβώς όπως τις θυμάσαι, ίσως και καλύτερες, διαπερνούν το είναι σου, ξανά. Για περίπου ενενήντα λεπτά ο κόσμος ήταν σαστισμένος με αυτό που άκουγε και έβλεπε. Σκηνική παρουσία και ήχος οδοστρωτήρας, και πως να μην είναι με Hellhammer άλλωστε. Knut Magne Valle και Astennu στο ένα νήμα της μελωδικής κλωστής, αφού το έτερο νήμα κρατούσε μαεστρικά στα πλήκτρα του ο Sverd (ως μία truly yours fan υποκλίθηκα εχθές). Τι να πεις δε για την επιβλητική παρουσία της Sarah Jezebel Deva που πόρωνε το κοινό με τα οπερετικά της περάσματα καθόλη τη διάρκεια της συναυλίας. Φορμαρισμένος Nagash, φορτσάτος από το πρωινό sightseeing στας Αθήνας, επιτέλεσε άψογα το σκοπό του γυρνώντας μας πίσω στο χρόνο. Φυσικά ευχαρίστησε και όλους όσους βρέθηκαν εχθές στο Gagarin.
Σημείο αναφοράς ότι κάθε ένας τους το ζούσε, όπως και εμείς, κάθε κομμάτι, κάθε στίχο. Η ατμόσφαιρα ήταν κάτι παραπάνω από ηλεκτρισμένη κατά γενική ομολογία. Εντυπωσίασαν προσωπικά το “Planetary Black Elements” , “Chariots Of Thunder”, και “Jihad”, “Towards The Crown Of Nights”. Πάθος, επαγγελματισμός, σεβασμός στο κοινό τους και μαγεία, αυτό μας πρόσφεραν, μεταφορά στο χωροχρόνο, κάπου που όλα έμοιαζαν πιο φωτεινά αλλά και σκοτεινά ταυτόχρονα. Ευχαριστούμε για το ταξίδι αυτό. Δεν περίμενα τίποτα λιγότερο από μια μπάντα που απογείωσε τον βορειοευρωπαϊκό ακραίο ήχο. Το να βρεις original line up ίσως να μην είναι και κάτι τόσο ασυνήθιστο ή σπάνιο αν θες, το να δίνει όμως τα ρέστα του σαν είναι στην περίοδο της ακμής του, αυτό ναι, και σπάνιο είναι και μαγικό. Το ευχαριστούμε είναι λίγο.
