Udo Dirkschneider: ένα όνομα, ένα τεράστιο κεφάλαιο στην παγκόσμια μεταλλική ιστορία. Balls To The Wall: Απόλυτο δεκάρι, έχει γαλουχήσει γενιές και γενιές και θα συνεχίσει να το κάνει όσο ακόμα υπάρχει φως στον κόσμο. Τι μας κάνουν όλα αυτά όταν τα φέρεις στη Θεσσαλονίκη μια Τετάρτη βράδυ; Κάνεις εκατοντάδες ανθρώπους να χαμογελούν μέχρι τα αυτιά και να κρατούν το metal δυνατό, όσο κλισέ κι αν ακούγεται αυτό.
Είναι αλήθεια πως ο κόσμος στήριξε από πολύ νωρίς (σούπερ θετικό ότι δεν υπήρχε support act και μας πήγε τάπα ο κοντός) και δικαιολογημένα βγήκε μέσα από το Principal απόλυτα ικανοποιημένος. Ο UDO και οι άνθρωποι που έχει επιλέξει να τον πλαισιώνουν επάνω στη σκηνή, έδωσαν τον καλύτερό τους εαυτό για να ευχαριστήσουν τα λαμπερά μάτια που έβλεπαν απέναντί τους. Έχοντας στην φαρέτρα τους ολόκληρο τον δίσκο που εξακολουθεί και συγκλονίζει σαν να τον ακούς πρώτη φορά, και με την προσθήκη κομματιών από τους πρώτους δίσκους των Accept, μας πήραν και μας σήκωσαν. Και δεν είναι μόνο ότι οι θεατές πέρασαν καλά, είναι ότι και όλοι τους επάνω στην σκηνή είχαν αστείρευτη ενέργεια και χαρά. Από την μια πλευρά είχες την νεότερη φουρνιά (που πιθανώς ήταν αγέννητοι όταν βγήκε το Balls To The Wall), η οποία το ζούσε στα άκρα, και από την άλλη πλευρά είχες τον Peter Baltes που πέρα από την χαρά, διέκρινες στο πρόσωπό του ικανοποίηση, πλήρωση, ολοκλήρωση.
Και ξέρεις κάτι; Είναι μια από αυτές τις συναυλίες που ενώ ξέρεις εγγυημένα ότι θα περάσεις καλά, που δεν περιμένεις εκπλήξεις, που τα έχεις δει και ξαναδεί γιατί εντάξει, οι Accept και ο Udo μας αγαπάνε ως κοινό και έρχονται «συχνά» στην Ελλάδα, κι όμως, νιώθεις σαν μικρό παιδί που βλέπει τα είδωλά του για πρώτη φορά. Γίνεσαι έρμαιο εκείνου του συναισθήματος χαράς που σε πλημμυρίζει και χάνεσαι στον ωκεανό των μελωδικών και των στίχων που καμιά φορά σκέφτεσαι ότι δεν πρόκειται να ξαναβγούν. Γίνεσαι έφηβος και θες να φωνάξεις, να χτυπηθείς, να πάρεις αγκαλιά το φιλαράκι σου, να τσουγγρίσεις τα μπυράκια σου και για εκείνες τις δύο σχεδόν ώρες να μην υπάρχει καμία αρνητική σκέψη στο μυαλό σου, κανένας φόβος για το αύριο, καμιά έγνοια για το τι σου ξημερώνει. Στα καμπανέλια σου όλα, όσο ο Udο δίνει ρέστα επάνω στο σανίδι. Αυτό είναι η μουσική, αυτό είναι το heavy metal.
O ορισμός του Heavy Metal.
Ευχαριστούμε.
Ακούστηκαν τα: Fast As A Shark, Living For Tonite, Midnight Mover, Breaker, Flash Rockin’ Man, Metal Heart, Breaking Up Again, Balls To The Wall, London Leatherboys, Fight It Back, Head Over Heels, Losing More Than You’ve Ever Had, Love Child, Turn Me On, Losers And Winners, Guardian Of The Night, Winter Dreams, Princess Of The Dawn, Up To The Limit, Burning

Ελληνικά