Ελληνικά
Το Σάββατο που μας πέρασε έλαβε χώρα στο Temple ένα πολύ ιδιαίτερο live, με τρεις μπάντες που φλερτάρουν μια πιο Avant Garde αισθητική και μουσική προσέγγιση. Ο λόγος για τους Νορβηγούς Vulture Industries, οι οποίοι προσφάτως κυκλοφόρησαν το νέο τους δίσκο “Stranger Times” και επισκέφθηκαν για πρώτη φορά τη χώρα μας, τους Once Them Edens μετά από μια απουσία σχεδόν δύο ετών από τα μουσικά δρώμενα και τους Whatever End οι οποίοι πρόσφατα κυκλοφόρησαν τον πρώτο τους δίσκο.
Το live ξεκίνησε με μια μικρή καθυστέρηση (21:20), με το κλασσικό φαινόμενο αύξουσας προσέλευσης κοινού, παρά το γεγονός ότι η συναυλία άρχισε μια πολύ λογική ώρα. Στη σκηνή οι Whatever End, οι οποίοι παίζουν ένα ιδιαίτερο κράμα progressive-doom metal, με τόσο ατμοσφαιρικά/αργά σημεία, όσο και πιο γρήγορα ξεσπάσματα και καθαρά φωνητικά που θυμίζουν Arcturus σαν χροιά. Ενδιαφέρουσα μουσική και καλοί παίκτες αλλά σαν παρουσία έβγαλαν μια κάποια αμηχανία και μια σχετική στατικότητα η οποία φαντάζομαι θα απομακρύνεται όσο περνάει ο καιρός.
Setlist:
- Evershift
- Blindsight
- Birth of Loss
- Turgon
- Triarchy
Η σκυτάλη στους Once Them Edens, οι οποίοι κινούνται σε πιο τεχνικά και συνάμα πειραματικά μονοπάτια με επιρροές που καλύπτουν ένα φάσμα από Tool μέχρι Deathspell Omega. Τα μέλη της μπάντας συναντώνται και σε άλλα σχήματα της ελληνικής σκηνής (Randomwalk, Vermingod κ.α.) πράγμα που σημαίνει ότι υπάρχει αρκετή εμπειρία στο σανίδι η οποία και φάνηκε. Άρτια εκτέλεση των κομματιών παρά το απαιτητικό του είδους, η οποία συνοδεύεται από πολύ καλό ήχο και ατμοσφαιρικό φωτισμό. Εδώ να δωθούν επιπλέον συγχαρητήρια στον Χρήστο Ζίνδο (Aenaon, Absinthiana) ο οποίος πήρε επιτυχώς τα ινία στο μπάσο, αντικαθιστώντας τον απουσιάζοντα Γιώργο Κωνσταντίνου. Ωστόσο η τεχνική έχει το τίμημά της, το οποίο ήταν η μειωμένη κινητικότητα της μπάντας. Γενικότερα αν έχω κάποιο παράπονο από αυτή τη μπάντα είναι το κάτι παραπάνω που θα ήθελα σε θέμα εικόνας ώστε να στηρίζει καλύτερα την πολύπλοκη μουσική του σχήματος.
Setlist:
- And yet he gazes
- Banale Noire
- He who spits the Finest Wine
- Penance Concrete
- All Shed
Η ώρα 23:25 και στη σκηνή ανεβαίνουν οι Vulture Industries οι οποίοι ξεκίνησαν με το Tales of Woe, το εναρκτήριο κομμάτι του τελευταίου τους δίσκου. Η μουσική πρόκειται για ένα προσωπικό της μπάντας Dark-Progressive Rock/Metal στυλ, το οποίο δεν θα ‘λεγα ότι έχω συναντήσει αλλού. Πάρα πολύ καλή απόδοση των κομματιών, πολλή ενέργεια από τα μέλη κι ένας απίστευτος frontman ο οποίος δεν σταμάτησε να κινείται. Πολύ καλή επικοινωνία και αλληλεπίδραση με το κοινό, το οποίο φάνηκε να το εκτιμά, με τον τραγουδιστή να κατεβαίνει αρκετές φορές σε αυτό, αποδίδοντας με θεατρικό τρόπο τη θεματολογία της μουσικής. Το setlist κάλυψε κατά κύριο λόγο τον τελευταίο δίσκο αλλά και τα σημαντικότερα κομμάτια από το The Tower, αφήνοντας τον κόσμο ικανοποιημένο. Μην έχοντας προηγούμενη επαφή με τη μπάντα, μπορώ να πω ότι εντυπωσιάστηκα από την εμφάνιση της και σίγουρα θα τους ξανάβλεπα.
Setlist:
- Tales of Woe
- Strangers
- The Pulse of Bliss
- Blood on the Trail
- My body, My blood
- Gentle Touch
- The Hound
- As The World Burns
- Something Vile
- Lost Among Liars
- The Tower
- Blood don’t Eliogabalus
