Ελληνικά
Oι Manowar είναι μια ιδιόρυθμη μπάντα. Παρά την αδιαμφισβήτητη προσφορά τους στην μουσική μας, έχουν διχάσει ακόμη και τους οπαδούς τους ανά τα χρόνια με τις κυκλοφορίες τους, τα αναμασήματα και τις επανεκτελέσεις, το γενικό image τους, τους στίχους τους, ακόμη και για τις ζωντανές εμφανίσεις τους.
Οι επιλογές τους και η γενικότερη στάση τους ίσως τους έχει στοιχίσει να μεγαλώσουν ακόμη παραπάνω την «στρατιά των αθανάτων».
Προσωπικά, μέχρι τα 32 μου (2020) ήξερα 8-10 τραγούδια διάσπαρτα. Δεν είχα ακούσει ποτέ ολόκληρο δίσκο, δεν με συγκινούσαν. Η πανδημία με έκανε να ασχοληθώ παραπάνω με κλασικές μπάντες και να εξερευνήσω περισσότερο την μουσική τους. Και πάλι, με τους Manowar πλέον η γνώση μου είναι μέχρι το Triumph of Steel και το ομώνυμο του Warriors of the World, μιας και το είχα ακούσει εκατοντάδες φορές σε μεταλλάδικα στα φοιτητικά μου χρόνια.
Όταν ανακοινώθηκε ότι θα έπαιζαν στην Μπρατισλάβα στις 25/01/2025 δεν το σκέφτηκα. Για τους εξής λόγους:
- Θα έπαιζαν κομμάτια από το Sign of the Hammer και το Hail to England και υπόλοιπα best of. Θα περίμενα πως και πως το ΜΥΘΙΚΟ “Bridge of Death”.
- Το εισιτήριο ήταν σε καλή τιμή – 49 ευρώ. Για πρώτη φορά, πήρα εισιτήριο από άλλον χέρι-χέρι μιας και είχε γίνει sold out. Ευτυχώς αποδείχθηκε έγκυρο (ηλεκτρονικό εισιτήριο).
- Στην Μπρατισλάβα δεν βλέπεις τόσο συχνά (μεγάλες) μέταλ συναυλίες.
- Θα έβλεπα έναν από τους κορυφαίους τραγουδιστές όλων των εποχών
- Πόσο κακοί να ήταν; Και να ήταν, θα είχα να το λέω ότι τους είδα.
- Οι συναυλίες τον Ιανουάριο είναι ό,τι πρέπει για να σπάσει η μουντάδα της νέας χρονιάς στους δύο πιο βαρετούς μήνες του χρόνου
Στις 20.10 λοιπόν ακούσαμε την μυθική φωνή του Orson Welles:“Ladies and gentlemen, from the United states of America – All hail Manowar!”
Ο χώρος γεμάτος και στην αρένα δύσκολα άλλαζες μέρος.
Εισαγωγή με το “Manowar”, ένα καλό ζέσταμα. Από τη πρώτη στιγμή, καταλαβαίνεις ότι τα ντραμς παραείναι δυνατά και καλύπτουν την φωνάρα του Adams, κάτι που δυστυχώς επικράτησε μέχρι το τέλος. Και πάλι τον άκουγες, αλλά δεν χρειάζονταν τόσο δυνατά τα τύμπανα.
Συνέχεια με το “Kings of Metal” και το κοινό ξεσηκώνεται – other bands (did not κυριολεκτικά) play – MANOWAR KILL! Το πιασάρικο, αλλά όχι και κάτι ιδιαίτερο,“Fighting the World” έρχεται αμέσως χωρίς διακοπή και μετά το αδιάφορο “Brothers of Metal”.
Ο Eric κεντάει. Σειρά για το κοινό να τιμηθεί με το “Army of Immortals”και μετά παίρνει σειρά το γκρουβάτο, διασκεδαστικό και μέχρι εκεί “All Men Play on 10”. Κάπου χάνεται ο ήχος εδώ με το βασικό του ριφφ να μην ακούγεται καθαρά. Το ίδιο συμβαίνει με το “Sign of the Hammer”, στο οποίο περίμενα μεγαλύτερη πόρωση από το κοινό. Το εκστατικό “The Oath” ήταν μια ευχάριστη προσθήκη (αλοίμονο, το άλμπουμ του υποτίθεται τιμούν) και μετά φτάνουμε στο “Kill With Power” όπου ο Eric ΤΟ ΞΕΣΚΙΣΕ με την καλή ένοια. Απλά έκανε μια επίδειξη δύναμης.
Ακολούθησε ένα αδιάφορο 5λεπτο guitar duel με τον Joey και τον Batio και μετά ένα κομμάτι που περίμενα πως και πως, αλλά δεν μου άρεσε η εκτέλεσή του, πέρα από τα φωνητικά του Adams φυσικά. Η εκτέλεση ήταν κάπως επίπεδη και σαν πρόβα. Ίσως επειδή η στουντιακή εκτέλεση ακούγεται τόσο υποχθόνια και σαν να προέρχεται από τα έγκατα της γης και να έχει την δική της ατμόσφαιρα. Θα λέω ότι το άκουσα πάντως το“Each Dawn I Die”.
Είχε έρθει η ώρα για κάτι πραγματικά μεγαλειώδες. Το “Mountains” ήταν για μένα, όπως και περίμενα, η καλύτερη στιγμή της συναυλίας. Θα ήταν ακόμη μεγαλύτερη η εμπειρία, αν δεν συζητούσαν οι διπλανοί όταν ο Adams έδινε πόνο πριν αρχίσει τις κραυγές. Δηλαδή, πόσο αναίσθητος μπορείς να είσαι και να μιλάς όταν ακούγεται το καλύτερο κομμάτι ίσως που έχουν γράψει;
Μετά το “Hail to England” (που αλλάχθηκε στο ρεφρέν σε “Hail to Slovensko”) και πριν το encore, δεν ήξερα κανένα κομμάτι. To “Sons of Odin” ακούστηκε πολύ ωραία και μου κίνησε το ενδιαφέρον να το βάλω για 1η φορά σπίτι. Στα “House of Death”, “King of Kings”, “Fight Until We Die” άκουγα το ίδιο κομπρεσέρ. Όχι άσχημα, αλλά θα μπορούσαν να μπουν άλλα.
Μικρό διάλειμμα και βγαίνει ο Joey για τον καθιερωμένο, όπως έχω συνειδητοποιήσει βλέποντας και παλαιότερα σετλιστ, λόγο του. Βγήκε με μία τοπική μπύρα και άρχισε με την βαριά νεοϋρκέζικη προφορά του να λέει πόσο σημαντικοί είναι οι οπαδοί και πόσο χαίρεται η μπάντα που είναι στην Σλοβακία – είχαν και λόγο, γιατί ανέβασαν δύο τύπους από το crew τους που είναι Σλοβάκοι.
Αναμενόμενος χαμός στο κλασικό “Warriors of the World”, ένας αχταρμάς στον ήχο στο “Hail & Kill” και εντυπωσιακό κλείσιμο με το “Black Wind, Fire and Steel”.
Στα θετικά της βραδιάς φυσικά ο Eric Adams. Με εμφάνιση ενός σεβάσμιου πολέμαρχου που επιβάλει την ειρήνη αλλά είναι έτοιμος να πιάσει σπαθί ανά πάσα στιγμή και λίγο πριν τα 73 του χρόνια, συνεχίζει να είναι ένα κτήνος πάνω στην σκηνή. Αρκετοί τον κατηγορούν ότι θα μπορούσε να τραγουδάει αντί να τσιρίζει τόσο πολύ στο στούντιο, αλλά όπως και να έχει, έγραψε την δική του ιστορία. Τεράστιος, ίσως η καλύτερα διατηρημένη φωνή εκείνης της γενιάς που έχω ακούσει ζωντανά. Το “Mountains” εννοείται.
Στα αρνητικά, φυσικά ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΤΑ “BRIDGE OF DEATH”, “GUYANA” σε πρώτη φάση; Το πρώτο το περίμενα πως και πως. Αντίστοιχη απογοήτευση με τότε που οι Iron Maiden δεν έπαιξαν το “Infinite Dreams” στην περιοδεία του 2013. Που είναι τα “Thor”, “Blood Of My Enemies” σε μια συναυλία όπου λέτε ότι θα τιμήσετε τα δύο αυτά κλασικά άλμπουμ; 5-6 κομμάτια άνετα θα μπορούσαν να μείνουν στην άκρη για να μπουν άλλα. Σε άλλα, ο πολύ δυνατός ήχος των ντραμς και οι ομιλίες των διπλανών στο “Mountains”.
Γενικά μια πολύ ωραία βραδιά, άξιζε να δώσω το παρών. Συγκριτικά με το σετ που είχαν στην ίδια πόλη το 2016, όπως βλέπω, το σημερινό ήταν ασύγκριτα καλύτερο. Σε εκείνο το 2016 δεν θα έμπαινα ούτε με 20 ευρώ εισιτήριο.
Θα τους ξαναέβλεπα; Ίσως ναι, εξαρτάται από το σετλιστ. Βάλε μέσα “Battle Hymns”, “Heart of Steel”, “Defender” και φυσικά τα δύο πάνω που έλαμψαν διά των απουσιών τους και θα είμαι εκεί λογικά. Όπως έχω καταλάβει, είναι μια μπάντα που τρομπάρει έντονα με τις επιλογές κομματιών τους για τις εμφανίσεις τους.
Υ.Γ. 1 Στο κλείσιμο είμαι 95% σίγουρος ότι ο Eric, στην μοναδική φορά που μίλησε στο κοινό, είπε Slovenia αντί για Slovakia.
Υ.Γ. 2 Και αν η περούκα του Batio δεν αφήνει το παραμικρό περιθώριο αμφιβολίας, δεν θα έπαιρνα όρκο αίματος για τονJoey αν έχει ή όχι. Η λογική λέει ναι, το πρεζόγυαλο ηλίου που φοράει συνέχεια πάντως είναι αστείο και δεν τον κολακεύει καθόλου.
live report από τον Γιώργο Βαρούχα
