Ειλικρινά έχω βαρεθεί τις εισαγωγές, τους προλόγους και κυρίως τον ‘πρόλογο’…Εορταστικό κλίμα, Eat Metal Records φεστιβάλ με άλλο όνομα αλλά ουσιαστικά συνέχεια του Heavy Metal Assault, μιας εταιρίας που φέρνει όσους γουστάρει και την ακολουθούν οι όμοιοι της, ευτυχώς αυτή τη φορά πετυχημένο και εμπορικά μιας και μουσικά πάντα τα φεστιβάλ της είχαν πάντα υψηλά στανταρ που τα έπιαναν.  Πάμε λοιπόν να δούμε τι έγινε την Παρασκευή πρώτη μέρα του Into Battle Fest Vol.1

Sons Of Iniquity

Δεν θεωρώ την παρουσία των opening acts διεκπεραιωτική, ούτε βαρετή. Ειδικά όταν το σχήμα που ανοίγει, όχι απλά μια συναυλία, αλλά ένα διήμερο φεστιβάλ παίζει μουσική που υμνεί τους Brocas Helm, Iron Cross, Helstar και Μanilla Road. Λιγοστό κοινό φυσικά από κάτω, γεγονός που δεν πτόησε την μπάντα που με καλή διάθεση και ωραία κομμάτια άνοιξε με μπόλικη ενέργεια το φεστιβάλ.

Slaughtered Priest

Το black/thrash/speed του Ghoul και της παρέας του, των διαβόητων Slaughtered Priest είναι καμωμένο έτσι ώστε να μπορεί να ακουστεί χωρίς ανάσα. Βλάσφημο και αντιχριστιανικό στιχουργικά, ξεσηκωτικό για ανελέητο κοπάνημα μουσικά. Όσοι βρέθηκαν στο Κύτταρο γούσταραν και το απέδειξαν έμπρακτα ανταποδίδοντας στην μπάντα ανέρη ‘αγάπη’.

Wrathblade

Οι Wrathblade, που εμφανίστηκαν στη συνέχεια, δεν είναι εδώ και πολύ καιρό απλά μια ελληνική μπάντα που έχει παρόμοιο ήχο με τους Manilla Road. Με 2 εξαιρετικά άλμπουμ στις αποσκευές τις και μάλιστα με το τελευταίο τους άλμπουμ αν και αχνιστό και ολόφρεσκο να έχει ήδη αγαπηθεί από τον κόσμο, το λαιβ αυτό ήταν ουσιαστικά μια τελετή επιβεβαίωσης και θριάμβου. Επικό μεγαλείο με ατμόσφαιρα Primordial-ιακού επιπέδου και συνθέσεις μεστές και συναυλιακές ήταν μαζί με τους Domine οι αμέσως καλύτεροι με διαφορά το διήμερο μετά τους Riot σε απόδοση.

Portrait

Πανάθεμά τους…όσο μου αρέσουν στουντιακά στα άλμπουμ τους τόσο με ξενερώνουν επί σκηνής. Με μέτριο ήχο και φανερή έλλειψη ατμόσφαιρας δεν με πείσαν. Αυτό δεν ισχύει όμως για την μεγαλύτερη μερίδα του κοινού που φάνηκε να απολαμβάνει την εμφάνιση των Σουηδών αλλά και να αγκαλιάζει την τελευταία τους δισκογραφική δουλειά αν κρίνω από τις αντιδράσεις του.

Count Raven

Οι έτεροι Σουηδοί της βραδιάς έχουν φτιάξει ένα αρκετά καλό όνομα στους underground κύκλους που δεν νομίζω πως συμβαδίζει με την ποιότητα της δισκογραφίας τους και επί του παρόντος με την παρουσία τους στο Κύτταρο.  Η φωνή του Dan “Fodde” Fondelius είναι μέτρια και η ομοιότητα της με αυτής του Ozzy ενοχλητική, ενώ παρά τις αρκετές καλές ιδέες που έχουν και αυτές στερούνται προσωπικότητας υπό την έννοια αυθεντικότητας. Οι οπαδοί τους που δεν ήταν λίγοι στον χώρο ικανοποιήθηκαν αλλά δεν νομίζω να κέρδισαν κάποιον άλλον.

Riot V

Οι αμερικανοί headliners βγάλανε μια αρχοντιά και μια ανετίλα που έχουν μόνο οι πραγματικά μεγάλοι. Αν υπήρχε μεταλλικός θεός δεν θα άφηνε τους Riot να παίζουν μπροστά σε 400 άτομα, αλλά θα ποστάρατε/με στα σόσιαλ μίντια, πως αγοράσαμε εισιτήρια να τους δούμε με 50 ευρώ σε φεστιβάλ σε 8 μήνες από τώρα. Φωνή, δέσιμο, απόδοση, κιθάρες, ήχος, τραγούδια…όλα στο μάξιμουμ, όλα στην πένα. Το κοινό παραδόθηκε με το καλημέρα και ….καληνύχτα σας…Σετ λιστ βγαλμένο από υγρά όνειρα με κερασάκι στην τούρτα το Road Racin’ και μεγάλη απουσία το You Burn In Me. Θερμή παράκληση στις μπάντες που λένε πως παίζουν power metal μάθετε μπαλίτσα λίγο από το Angel Eyes να δείτε πως γίνετε αλλιώς αφήστε το. Επίσης το θέμα που έθιξα παραπάνω. Πολύ καλός στο στούντιο συνεπάγεται άριστος στο σανίδι αν θες να είσαι μεγάλος αν θες να μπεις στον πάνθεον. Αλλιώς περάστε έξω με απουσία και τα λέγαμε. Μπούλους μοίραζε ο Todd με την φωνάρα του που απογείωσε τα διαμάντια που έχουν κατά καιρούς συνθέσει οι Riot. Αν και παραδομένος εξ αρχής ο κόσμος συμμετείχε ψυχή τε και σώματι σε αυτό το εκπληκτικό λαιβ από όλες τις απόψεις. Το συγκρότημα έπαιζε στην έδρα του και μας χάρισε εξαιρετικές στιγμές Sign Of The Crimson Storm, Heavy Metal Machine, Flight Of The Warrior, Outlaw, Warrior, On Your Knees, Thundersteel, Swords And Tequila…τι κάθομαι και γράφω ΟΛΑ τα τραγούδια να είναι κορυφαίες στιγμές και highlight της βραδιάς και όπως αποδείχθηκε και του διημέρου.