Η βραδιά της 14ης Δεκέμβρη ήταν μια ιδανική Παρασκευή για τους φίλους της σκληρής μουσικής. Η Smoke the Fuzz Gigs με μια ακόμη υποδειγματική διοργάνωση έφερε κοντά τους, αρκετούς για να γεμίσουν το Piraeus 117 Academy, fans του σκοτεινού και ατμοσφαιρικού sludge των Βέλγων  Amenra, του οποίους συνόδευσε ο συνεργάτης και επίσης μέλος της  κολεκτίβας που έχουν ιδρύσει οι προαναφερθέντες, της Church of Ra, ο Γάλλος Treha Sektori.

Η συναυλία ξεκίνησε απολύτως πιστά στο πρόγραμμα και είχαμε on stage τον Treha Sektori, ο οποίος διανύει ήδη 10 χρόνια καριέρας. Ξεκίνησε να γεμίζει το χώρο με το ambience του, ενώ σταδιακά έχτιζε το μουσικό καμβά του με τη βοήθεια της πολυεπεξεργασμένης φωνής του και κάποιων tribal ξεσπασμάτων, ενώ παράλληλα συνόδευσε το σετ του με visuals νεκρής φύσης και απόκοσμων ανθρωπόμορφων πλασμάτων, τον ρόλο των οποίων έπαιζε ο ίδιος. Μια μικρού μήκους δημιουργία που από ότι φάνηκε έπαιξε αναπόσπαστο ρόλο στην σουρεαλιστική παγανιστική ιστορία που ήθελε να αφηγηθεί. Το μόνο «κακό» που βρήκα στο σετ του ήταν ότι όταν άρχισε το σετ του να κυλάει καλύτερα, βρέθηκε σε μια απότομη κορύφωση, η οποία σήμανε και το τέλος του. Ίσως ο ρόλος του να ανοίξει το live, αλλά και ο λίγος χρόνος που είχε στη διάθεση του να μην επέτρεψε να εκδηλώσει όλες τους τις πλευρές και να μας στερήσει περισσότερα ηχητικά σκαμπανεβάσματα . Σίγουρα το 40λεπτο του κύλησε νερό και μας άνοιξε την όρεξη για τη συνέχεια.

Μιας και άργησα να συντάξω αυτό το report, είναι η αλήθεια, είχα τον απαραίτητο χρόνο να αφουγκραστώ την εμπειρία της προηγούμενης εβδομάδας και να προσπαθήσω να διαχωρίσω τον εαυτό μου από το fanboy που τα είδε όλα τέλεια. Πιστεύω τα κατάφερα. Όλα παρέμειναν τέλεια παρόλα αυτά. Οι λόγοι είναι βέβαια η τεράστια φόρμα των Βέλγων, ο εξαιρετικός δίσκος που είχαν στις πλάτες τους, η ανεβασμένη ηχητική ποιότητα του χώρου, αλλά και η δίψα του κόσμου για τους Amenra. Έτσι, δημιουργήθηκε μια αμφίδρομη εκτίμηση μεταξύ μπάντας-κοινού στο χώρο που κατά τη γνώμη μου είναι το βασικότερο συστατικό για ένα καλό live. Θα μπορούσα να γράψω πολλά περί τελετουργικής λογικής της συναυλίας και άλλων σαλτσών που χρησιμοποιούμε συνήθως στα report, αλλά η αλήθεια είναι μια. Οι Amenra είναι επαγγελματίες διασκεδαστές και δεν υπάρχει τίποτα κακό σε αυτό. Ο άψογος ήχος, η κινησιολογία τους, το setlist τους, ο χρόνος πάνω στη σκηνή, αλλά πάνω από όλα η κατάθεση ψυχής για αυτή τη μιάμιση ώρα πάνω στο σανίδι(!). Κανείς δε μπορεί να πει φαντάζομαι πως έχουμε να κάνουμε με την πιο πολυδιάστατη μπάντα στον κόσμο, αλλά αυτό που κάνουν ξέρουν να το κάνουν τέλεια. Για αυτό το λόγο βρίσκονται εκεί που είναι και για αυτό το λόγο όλο το venue παραδόθηκε σε αυτούς και περίμενε ευλαβικά για το πολυπόθητο encore που δεν ήρθε ποτέ. Κακά τα ψέματα, οι καιροί είναι δύσκολοι, τα live είναι πολλά και τα χρήματα λίγα. Υπάρχει μεγαλύτερη ικανοποίηση από το να φύγεις γεμάτος από μια συναυλία μπάντας που αγαπάς και να ξέρεις ότι η επιλογή σου δικαιώθηκε;

P.S.: Τα security του χώρου ας χαλαρώσουν λίγο. Ούτε τσάντες ανοίγουμε, ούτε body search κάνουμε, ε.