Ο ΟΡΙΣΜΟΣ του Black / Thrash ιδιώματος, της βλασφημίας και του σκοταδιού, η μπάντα που άνοιξε τον δρόμο και χάραξε τα μουσικά μονοπάτια που εκατοντάδες μπάντες ακολούθησαν μετά, οι AURA FUCKING NOIR επέστρεψαν στον τόπο του εγκλήματος 7 χρόνια μετά από εκείνο το ολοκαύτωμα, εκείνο το φεστιβάλ καθαρότατης τρέλας για να μας πάρουν για ακόμα μια φορά το σκάλπ. Στο πλάι τους οι Unconfessed και οι Nihilism.

Την βραδιά άνοιξαν οι Λαρισαίοι Unconfessed, τηρώντας σχεδόν ευλαβικά το timetable. Θα ήταν η δεύτερη φορά που θα τους έβλεπα ζωντανά, έναν χρόνο περίπου μετά την πρώτη μου επαφή μαζί τους. Σίγουρα διαφορές εντοπίστηκαν σε πολλά επίπεδα, όπως το πιο στιβαρό κράτημα και οι βελτιώσεις στη σκηνική παρουσία, με την λογική ότι πλέον έχουν πιο απελευθερωμένο αέρα. Προσωπικά θεωρώ ότι το υλικό των παιδιών αξίζει να μελετηθεί από τους φίλους του ακραίου ήχου, είναι υλικό αρκετά ιδιαίτερο, με πολλές προοπτικές για το μέλλον. Είμαι σίγουρη ότι θα μας απασχολήσουν στο εγγύς μέλλον. Όπως ανέφερα και την άλλη φορά, σε κερδίζουν συνθετικά και η επιλογή των δύο φωνών τους κατατάσσει στις πιο ενδιαφέρουσες προτάσεις της ελληνικής σκηνής. Αυτό που θα ήθελα από τους Unconfessed, μιλώντας καθαρά προσωπικά, και μάλιστα το πρότεινα και στους ίδιους μετά την εμφάνισή τους ήταν ότι ακριβώς επειδή το υλικό που έχουν είναι πάρα πολύ καλό και δουλεμένο αρκετά προσεκτικά, θα τους ταίριαζε να έχουν μια αισθητική ομοιομορφία για να ολοκληρωθεί το πακέτο. Να βρουν δηλαδή ένα theme για να συμπληρώνουν ο ένας τον άλλο οπτικά. Κατά τα άλλα, άψογοι! Δείτε την εμφάνισή τους εδώ:

Για την συνέχεια, μια μπάντα νέων παιδιών από τη Θεσσαλονίκη, οι Nihilism, που απ’ όσο κατάλαβα ηχητικά κινούνται σε πιο μελωδικά death / black μονοπάτια. Δεν είχα κάποια επαφή με τη μπάντα από πριν, δεν έτυχε να ασχοληθώ, οπότε δεν είχα συγκεκριμένες προσδοκίες. Αυτό που άκουσα ήταν καλό για πρώτη επαφή, σίγουρα όμως δεν ξεφεύγει από τις κλασικές δομές ή τουλάχιστον εγώ προσωπικά δεν βρήκα κάτι ιδιαίτερο. Εντάξει, κανείς δεν λέει ότι τα παιδιά δεν έπαιξαν καλά, ίσα ίσα φάνηκαν προβαρισμένοι, αλλά δεν μου έκαναν ιδιαίτερο κλικ. Μου φάνηκε διαδικαστικό το θέμα, ξες να περνά η ώρα μέχρι να βγουν οι Aura Noir. Ίσως είναι διαφορετικά την επόμενη φορά. Δείτε την εμφάνισή τους παρακάτω:

Και τώρα ο κακός χαμός. Τι να πει κανείς για αυτούς τους τρείς ακρογωνιαίους λίθους του είδους που αγαπάμε; Ότι ήξεραν πολύ καλά τι έκαναν επάνω στη σκηνή; Ότι έπαιξαν τα μαλλιοκέφαλά τους; Ότι πρόσφεραν αυτό που θέλαμε κι ας ήταν ο Aggressor στηριζόμενος σε σκαμπώ όλο το βράδυ; Είναι αστεία πράγματα αυτά, παιδιά… Ήρθαν, μας ισοπέδωσαν και έφυγαν σαν κύριοι. Τόσο απλά. Γιατί αυτό ξέρουν να κάνουν καλύτερα, αυτό ήθελε και ο κόσμος από κάτω. Με ένα ποτ πουρί από τις προηγούμενες κυκλοφορίες και με τον φρέσκο δίσκο “Aura Noire” στις αποσκευές τους, μάλλον δεν άφησαν κάνενα ανικανοποίητο. Κάποια θεματάκια είχαμε με τον ήχο, αλλά μπορεί να λέω και μπαρούφες γιατί καθόμουν αρκετά μπροστά. Σίγουρα όμως, αυτή η νέα επέλαση των Aura Noir από τις πιο έντονες συναυλίες για φέτος, όπως άλλωστε περιμέναμε. Μέχρι την επόμενη φορά, δείτε τους στο κάτωθι link!

Όλα τα βίντεο από την συναυλία, έχουν ανέβει από το κανάλι Industry Kills!