Είναι τόσες πολλές οι φετινές συναυλίες που αναγκαστικά λαμβάνουν μέρος όλες τις ημέρες της εβδομάδας. Αυτά βέβαια είναι ψιλά γράμματα όταν μιλάμε για ένα live των Εvergrey.  Είχαν περάσει 5 χρόνια από την τελευταία τους επίσκεψη, στα οποία κυκλοφόρησαν άλλα δύο πολύ καλά albums. Αυτή τη φορά είχαν μαζί τους και 3 ξένα groups διαφορετικού ηχητικού προσανατολισμού. To γεγονός ότι η συναυλία γινόταν Τρίτη είχε αρνητικό αντίκτυπο μόνο για τα support σχήματα.

Πρώτοι στη σκηνή του Κυττάρου ανέβηκαν οι Crossing Eternity με το κοινό δυστυχώς να είναι ακόμη πολύ λίγο. Αν και έχουν κυκλοφορήσει μόλις έναν δίσκο, τα μέλη του σχήματος είναι έμπειρα και παρουσίασαν ένα δεμένο set, με καλή σκηνική παρουσία, χωρίς να πτοούνται από την απουσία του κόσμου. Στην μισή ώρα που τους αναλογούσε, το heavy/power ευρωπαϊκής κοπής που πρεσβεύουν, δόνησε το χώρο του μαγαζιού.

Αμέσως μετά ανέβηκαν στη σκηνή οι Ιταλοί Genus Ordinis Dei. Aν και δεν είμαι μεγάλος οπαδός του συμφωνικού death metal, οφείλω να ομολογήσω πως ήταν εξαιρετικοί και μάλλον οι καλύτεροι από τα support σχήματα. Επικοινωνιακοί και ορεξάτοι, δημιούργησαν σκοτεινή ατμόσφαιρα με έντονη μυσταγωγία. Έχουν ρίξει μεγάλο βάρος στη σκηνική τους παρουσία και αυτό μόνο σε καλό θα τους βγει. Ενδιαφέρουσα βρήκα και την εκδοχή τους στο Hail and Kill των Manowar. Νομίζω πως κατέβηκαν από την σκηνή έχοντας κερδίσει νέους οπαδούς .

Τελευταίο support σχήμα της βραδιάς ήταν οι Φινλανδοί Bloodred Hourglass. Tυπικό μελωδικό death metal που θύμιζε πρώιμους In Flames και Dark Tranquility. Τις συνθέσεις τους τις βρήκα ενδιαφέρουσες αλλά έλειπε το κάτι παραπάνω για να σε συνεπάρουν. Θα μπορούσαν να είναι πιο ενεργητικοί και παρορμητικοί πάνω στη σκηνή ειδικά σε κάποια κομμάτια τους που είχαν το κάτι παραπάνω για να σε ξεσηκώσουν. Συνολικά όμως η εμφάνιση τους ήταν καλή και κέρδισαν και αυτοί το χειροκρότημα του κόσμου που πλέον είχε γεμίσει το μαγαζί.

Evergrey είναι πολύ αγαπητοί στη χώρα μας και αυτό φάνηκε και από τον κόσμο που γέμισε το μαγαζί αλλά κυρίως από το πόσο ενεργά συμμετείχε σε κάθε κομμάτι . Tα φώτα σβήνουν και το συγκρότημα ανεβαίνει στη σκηνή με το “A Silent Arc”. Aπό την αρχή φάνηκε η εξαιρετική τους διάθεση και πως θα παρακολουθούσαμε ένα εξαιρετικό live. Συνέχεια με τα “Weightless” και “Distance” με τον ήχο να είναι κρύσταλλο και το light show εντυπωσιακό.  “Passing Through” και “The Fιre” και είναι εμφανές πως σε συναυλιακό περιβάλλον τα τραγούδια τους αποκτούν άλλη ορμή και δυναμική . Η φωνή του Tom Englund κατακλύζεται από συναίσθημα και το κομμάτι της επικοινωνίας το παίζει στα δάχτυλα. Στο ίδιο μήκος κύματος και τα υπόλοιπα μέλη του συγκροτήματος που έδειχναν να έχουν μεταξύ τους απαράμιλλο δέσιμο. Στη συνέχεια μεταξύ άλλων ακούσαμε τα “Αll I Ηαve”, “Recreation Day”, “A Touch of Blessing”‘ ενώ το 90λεπτο set τους έκλεισε με το ”King of Errors”. Yποδειγματικοί μέχρι και την τελευταία λεπτομέρεια μας αποχαιρέτησαν έχοντας μας χαρίσει ένα πλατύ χαμόγελο. Ο κόσμος με τη σειρά του έδειξε και αυτός την αγάπη του με κάθε τρόπο. Αξίζει να αναφέρουμε πως το χρονοδιάγραμμα τηρήθηκε με απόλυτη ακρίβεια, γεγονός πολύ σημαντικό, ειδικά για καθημερινή. Το συγκρότημα παρέμεινε στο χώρο με το πέρας της συναυλίας, για υπογραφές, φωτογραφίες και λοιπές ομορφιές .