‘Οταν γερόλυκοι της σκηνής σε επισκέπτονται και σε τιμούν συχνά πυκνά για live στη χώρα σου,εσύ τι μπορείς να κάνεις; Μα φυσικά να ανταποκριθείς στο κάλεσμα. Όπως κι έγινε. Το Crow Club ήταν ασφυκτικά γεμάτο, o κόσμος έπραξε τα δέοντα.

Το άκρως δελεαστικό πακέτο συμπεριλάμβανε τους νεοφώτιστους δικούς μας Paladine με τη πρώτη ολοκληρωμένη τους δουλειά του 2017 Finding Solace. Oμολογώ πως είχα ελάχιστη επαφή ακούγοντας 2-3 τραγούδια στο διαδίκτυο. Τώρα πως απέδωσαν live…; Με μια φράση, they fucking NAILED IT! Πραγματικά καλοδουλεμένη μπάντα, με το σύνολο των οργάνων άψογα δεμένο συν την πολύ καλή φωνή, το mystery-fantasy power metal τους ξεφεύγει σε αρκετό βαθμό απτά τετριμμένα. Αξίζει να τους ψάξει κάποιος. Μας αποχαιρέτησαν με τις καλύτερες εντυπώσεις .

Τη σκυτάλη πήραν τα αγαπημένα μας παιδιά οι Valor. Oκ, για να μη μακρηγορούμε τα στάνταρντ τους τα ξέρουμε, κάθε φορά δίνουν τον καλύτερό τους εαυτό επί σκηνής, βελτιώνονται συνεχώς, και αυτό έχει σαν αντίκτυπο όλο και περισσότερο να μεγαλώνει ο πυρήνας των οπαδών που τους ακολουθεί. Ξεκίνησαν την εμφάνισή τους με ένα πεντάλεπτο medley προς τιμήν του Mark Shelton που έφυγε πρόσφατα απο κοντά μας.

Καλοκουρδισμένοι,με τον Βαγγέλη στα φωνητικά να αποδίδει τα μέγιστα, μας ταξίδεψαν με το myth power metal τους καλύπτοντας όλες τις περιόδους της δισκογραφίας τους ικανοποιώντας ακόμη και τους πιο ”ψαγμένους” οπαδούς τους.

Σειρά λοιπόν για τους γερόλυκους headliners της βραδυάς, τους Q5.

Γειά σας, ήρθαμε! Μπάσιμο με Let Go! Eπόμενο, Lonely Lady και το Crow παίρνει φωτιά με τα 250+ άτομα να λικνίζονται ρυθμικά στη χαρντροκιά που τόσο αγαπάμε! Στάθηκαν πολύ καλά σε απόδοση, ένα πρόβλημα με τον ενισχυτή του μπάσου ταλαιπώρησε λίγο τον Evan Sheeley, και εγώ αν και είχα κάποιες ανασφάλειες με το θέμα της φωνής του JSK,μόλις άκουσα 2-3 κομμάτια εξαφανίστηκαν. Βέβαια μικρολαθάκια δεν λαμβάνονται υπόψιν καν μιας και δεν είναι στην ηλικία των 80s…και μόνο που μας χαρίζει ακόμη μαγεία εν έτη 2018 εμένα προσωπικά με υπερκαλύπτει.

Το δίδυμο στις κιθάρες για μένα ήταν η έκπληξη! Πάρα πολύ καλή δουλειά και στο rhythm αλλά και στα σόλο που ήταν άψογα! Highlights της βραδιάς τα Let Go, Lonely Lady (τo οποίο παίχτηκε εις διπλούν), Come and Gone, Pull the trigger, Missing in Action και βεβαίως ο απόλυτος χαμός έγινε στο Steel The Light, όπως αναμενόταν, με τον κόσμο στην ρεφραινάρα να κάνει τους τοίχους του Crow να τρίζουν απο το sing along .

Στο συνολό του ήταν ένα θαυμάσιο live που έκανε τον κόσμο να φύγει απόλυτα ικανοποιημένος. Βασικά οι μισοί και βάλε έμειναν για πάνω απο μια ώρα μετα το πέρας για αυτόγραφα, φωτογραφίες, κουβεντούλα, υπογραφές στα βινύλια κ.τ.λ., δείχνοντας ότι αγαπάει αυτή τη μπάντα κ δεν ήρθε απλά να δει ένα όνομα.

Τέλος, πραγματικά αξίζουν συγχαρητήρια στους διοργανωτές για το άψογο στήσιμο στο σύνολο.Άκρως επαγγελματική δουλειά,απ τον φωτισμό,τον ήχο(που άγγιξε το τέλειο), την εξυπηρέτηση, τα πάντα ήταν σε επίπεδο που δε συναντάς εύκολα σε hard rock-metal συναυλίες. Χρέος μας θεωρώ, όσοι μπορούν από το υστέρημά τους, σε αυτούς τους δύσκολους καιρούς να στηρίζουν τέτοιες κινήσεις και η φλόγα της μουσικής μας να καίει δυνατά για πολλά χρόνια μέσα από τα live. Είναι μια τριπλή αλληλένδετη επιβράβευση μεταξύ οπαδού-διοργανωτή-συγκροτήματος, μια αλυσίδα που δεν πρέπει να σπάσει.