Τρία πολύ καλά ονόματα της εγχώριας σκηνής ένωσαν τις δυνάμεις τους και εμείς δεν γινότανε να λείψουμε. Κοινός παρανομαστής ήταν οι πρόσφατες δουλειές τους αλλά και η συνεχώς αυξανόμενη δημοτικότητα τους. Ο κόσμος στήριξε το εγχείρημα από νωρίς και δε νομίζω πως έφυγε κανείς απογοητευμένος. Πρώτοι εμφανίστηκαν οι Domination Inc. οι οποίοι είχαν ανοίξει ξανά για τους Suicidal Angels στην αθηναϊκή συναυλία της προηγούμενης περιοδείας τους. Οι διαφορές από τότε αισθητές και όλες προς το καλύτερο. Ένας πιο ώριμος συνθετικά δίσκος στη φαρέτρα τους καθώς και συναυλίες που τους έδεσαν περισσότερο σαν ομάδα. Πάθος και δυναμισμό είχαν ανέκαθεν. Thrash Metal με κάποιες μοντέρνες, γκρουβάτες πινελιές μας προσέφερε το συγκρότημα αλλά δυστυχώς ο ήχος δε μας άφησε να το απολαύσουμε. Οι κιθάρες ήταν αρκετά πίσω στον ήχο ενώ σκαμπανεβάσματα στα φωνητικά τους ακολουθούσαν σε όλη τη διάρκεια του set τους. Αυτό βέβαια δεν έδειξε να τους πτοεί και συνέχισαν προς τιμήν τους με την ίδια ένταση. Σίγουρα πάντως θέλουμε να τους δούμε ξανά υπό καλύτερες συνθήκες.

 Οι Full House Brew Crew γεμίζουν με τον καλύτερο τρόπο ένα μικρό κενό της εγχώριας σκηνής. Το γκρουβάτο μέταλ τους με έντονα όμως και τα Southern στοιχεία είναι κάτι που δεν έχουμε σε πληθώρα και είναι τουλάχιστον ευπρόσδεκτο και καλοδεχούμενο. Με ανεβασμένες τις μετοχές τους από το δεύτερο άλμπουμ τους, εμφανίστηκαν με σκοπό να πάρουν κεφάλια. Ογκώδης και σφιχτός ήχος, όπως ακριβώς αρμόζει στο στυλ που υπηρετούν. Πολύς κόσμος είχε έρθει και για αυτούς, κάτι που φαινόταν από τις αντιδράσεις του κοινού. Ακόμη και όσοι δεν ήταν εξοικειωμένοι με τον ήχο τους, σίγουρα πέρασαν καλά όση ώρα βρίσκονταν στη σκηνή. Με μπροστάρη τον έμπειρο Βαγγέλη Καρζή, παρουσιάζουν ένα σφιχτοδεμένο σύνολο με επιβλητική παρουσία. Με ένα ακόμη καλό άλμπουμ στο μέλλον, είναι έτοιμοι για μεγάλα πράγματα.

 Το “Years of Aggression” ήταν από τα πολύ αγαπημένα άλμπουμ της περασμένης χρονιάς και είχε έρθει η ώρα να το ακούσουμε και ζωντανά. Οι Suicidal Angels με κάθε Headline εμφάνιση τους ανεβαίνουν επίπεδο. Παίζουν ολοένα και σε μεγαλύτερους χώρους, έχουν κάθε φορά να παίξουν νέες κομματάρες και όχι να ανακυκλώσουν τις παλιές και τελειοποιούν το Show τους. Οι κινήσεις τους πάνω στη σκηνή ήταν δουλεμένες και ακριβείς, απόρροια των πολλών συναυλιών αλλά και του επαγγελματισμού τους. To Light Show ήταν εκπληκτικό αλλά όλα αυτά δεν θα είχαν καμία αξία αν δεν υπήρχαν τα κατάλληλα τραγούδια. Ο νέος δίσκος ακούστηκε σχεδόν στην ολότητα του και από εκεί και πέρα τιμήθηκε όλη η δισκογραφία τους με έμφαση όμως στην πιο πρόσφατη περίοδο τους. O Gus Drax έχει ενσωματωθεί απόλυτα στο σύνολο και ήταν απολαυστικός τόσο να τον ακούς όσο και να τον βλέπεις ειδικά κατά την διάρκεια των Solos. Εμφάνιση που ικανοποιεί τους οπαδούς και γεννάει καινούργιους. Το “Years of Aggression” άνοιξε νέους μουσικούς ορίζοντες και αυτή η ζωντανή εμφάνιση απλά ήρθε να το επιβεβαιώσει. Εννοείται πως θα ακούσεις πάλι το “Bleeding Holocaust” αλλά αυτή τη φορά δίπλα σε τραγούδια όπως το “Bloody Ground” και “The Sacred Dance with Chaos”. Εκεί είναι που καταλαβαίνεις πως δεν επαναπαύονται και πάντα αναζητούν στον ήχο και την ποιότητα τους το κάτι παραπάνω. Αλλά επειδή πέρα από τους νεωτερισμούς μας αρέσει να τιμάμε και την παράδοση, το οριστικό κλείσιμο ήρθε με το κλασικό πλέον “Apokathilosis”. Άρτια εμφάνιση όμως είμαι σίγουρος πως την επόμενη φορά θα μας δώσουν και κάτι παραπάνω. Πάντα αυτό κάνουν.