Μια μπάντα αναμφίβολα ογκόλιθος, η οποία από το 1989 έως και σήμερα συνεχίζει να εμπνέει και να παραμένει αγαπημένη, μας κάνει την τιμή μετά από κάποια χρόνια παύσης, να περιοδεύσει στη χώρα μας. Ο λόγος λοιπόν, για τους the Gathering, οι οποίοι εμφανίστηκαν την Παρασκευή 23 Νοεμβρίου στο Principal της Θεσσαλονίκης.

Την έναρξη της βραδιάς κηρύσσουν οι Meden Agan, χωρίς να έχει μεσολαβήσει ούτε τρίμηνο από την τελευταία τους εμφάνιση στην πόλη μας. Εξίσου αναζωπυρομένοι και με νέο δίσκο στις πλάτες τους, το ‘Catharsis’, οι Meden Agan, τους οποίους πέτυχα για πρώτη φορά live, με άφησαν με σχετικά πικρά συναισθήματα. Οι συνθέσεις τους είναι γενικά φοβερές και σαν σχήμα είναι καλοδουλεμένοι, παρόλα αυτά πάνω στη σκηνή μου έδωσαν την εντύπωση ότι ο καθένας λειτουργεί ανεξάρτητα από τον άλλον, τόσο οπτικά όσο και ηχητικά. Οπτικά ο κάθε ένας από αυτούς δεν έμοιαζε να ανήκει στην ίδια μπάντα με τους υπόλοιπους, ενώ ηχητικά υπήρχαν πολλά λάθη, στα φωνητικά κυρίως αλλά και στα πλήκτρα, καθότι ήταν αρκετά φανερή η ύπαρξη samples. Ελπίζω η επόμενη φορά να είναι πιο τυχερή για τους Meden Agan, οι οποίοι εμφανίστηκαν μπροστά σε ένα μικρό ποσοστό του κοινού, ένα θέμα το οποίο θα θίξω στο τέλος.

Setlist: Catharsis (intro), The Purge, Cleanse Their Sins, No Escape, Everlasting Pain, Enjoy the Silence (Lacuna Coil cover), Embrace The Sorrow, Lustful Desires, Weaver of Destiny

Fragile Vastness για τη συνέχεια. Progressive metal εξ’ Αθηνών επίσης, και όπως και όλοι οι υπόλοιποι, με νέο, πρόσφατο lineup και δίσκο το 2017, με τίτλο ‘Perception’. Μου έκαναν ένα κάποιο κλικ αλλά σε ορισμένα σημεία ένιωσα πως τα πλήκτρα περίσσευαν και έδιναν μια αδικαιολόγητη υπερβολή στα κομμάτια. Στη διάρκεια του set τους προέκυψαν ορισμένα τεχνικά προβλήματα, τα οποία χειρίστηκαν με περισσό επαγγελματισμό. Εξαιρετικοί.

Setlist: Wall of Glass, Weep No More, World Distorted, Love and Loss, Frequencies, Face in the Mirror, Perception

Στις 11 και μερικά λεπτά, στη σκηνή ανεβαίνουν οι The Gathering, και αμέσως όλοι σωπαίνουν σαν σε τελετή μύησης. Σε μια doom, σχεδόν μυσταγωγική αύρα, για κάτι παραπάνω από μιάμιση ώρα, οι Ολλανδοί κατάφεραν να δημιουργήσουν ένα γλυκό κλίμα ηρεμίας και κατάνυξης, στεκόμενοι στο ύψος των περιστάσεων (σεβόμενοι δηλαδή την δισκογραφική τους πορεία) και με τεράστια ευλαβικότητα απέδωσαν στο μέγιστο. Το setlist βέβαια, μπορεί να ξίνισε σε πολλούς. Σίγουρα όλοι περιμένανε αυτή η σπέσιαλ περιοδεία να περιλαμβάνει κομμάτια κατα βάση από τα ‘Mandylion’ και ‘Nighttime Birds’, όμως την τιμητική τους είχαν τα ‘Disclosure’και ‘How to Measure A Planet’. To set βέβαια κάλυψε ορισμένα απωθημένα από τα προαναφερθέντα, αλλά άφησε πολλά περισσότερα, καθώς δεν ακούστηκε καν το Strange Machines. Το δε Theremin που τους συνόδευσε κυρίως στο τέλος, κορύφωσε το όλο σετ και δημιούργησε μια ασύλληπτη ατμόσφαιρα. Κρίμα για όσους περίμεναν διαφορετικά κομμάτια, παρόλα αυτά η όλη εμφάνιση ήταν τουλάχιστον μαγική. Η συναυλία τελείωσε λίγο μετά τις 00:30, με αποτέλεσμα να μην υπάρχει συγκοινωνία και η στάση του νυχτερινού λεωφορείου να απέχει αρκετά από το μαγαζί, η οποία μάλιστα δεν είναι και εύκολα προσβάσιμη εάν είσαι μόνος σου, γιατί οκ τα Σφαγεία δεν φημίζονται και σαν περιοχή για την ασφάλειά τους. Θα έπρεπε κάποια στιγμή, να μεριμνήσει κάποιος προκειμένου οι συναυλίες που βρίσκονται μακριά από κεντρικά σημεία να τελειώσουν σε μια λογική ώρα, προκειμένου οι παρευρισκόμενοι να προλαβαίνουν την συγκοινωνία και να μην χαλάνε ένα έξτρα εικοσάρικο στις ταρίφες.

Setlist: Black Light District, Paralyzed, Meltdown, Even the Spirits Are Afraid, Probably Built in the Fifties, Marooned, Paper Waves, Saturnine, In Motion #1, Leaves, Heroes for Ghosts, Nighttime Birds, I can See Four Miles.