Την Τετάρτη επισκέφθηκε για δεύτερη φορά τη χώρα μας η deathcore μπάντα απο την Αυστραλία,  Thy Art Is Murder,  τους οποίους για να είμαι ειλικρινής άκουγα στην αρχή της εφηβικής μου ηλικίας, μα οφείλω να ομολογήσω πως με εξέπληξαν ευχάριστα ακόμα και σήμερα στα 22 μου χρόνια. Παρ’όλη την ταλαιπωρία τους εν μέσω tour,  τον μικρό αυτό χώρο που διεξάχθη το live και την μεγάλη προσέλευση κόσμου, το περιβάλλον ήταν ζεστό και έδινε το πράσινο φως για μια πολύ ξεχωριστή εμπειρία.

Το κοινό πρώτοι ζέσταναν οι Skybinder, οι οποίοι ενώ έπαιξαν ελάχιστα κι ενώ δεν είχαν την ανάλογη εμπειρία με τις επόμενες μπάντες, έδωσαν ό,τι μπορούσαν για να εξασφαλίσουν μια καλή εντύπωση στο κοινό. Έχουν πολύ λίγους μήνες στη σκηνή κι ο ήχος τους ήταν καθαρά metalcore. Εύχομαι καλή σταδιοδρομία στα παιδιά και επιφυλάσσομαι να πω περισσότερα όταν τους ξαναδώ με έναν δίσκο!

Περνάμε στους Mask Of Prospero, με εμφανέστατα έναν πιο βαρύ ήχο και διαφορετική κλίση, λίγο πιο progressive προσέγγιση με επιρροές απο djent μέχρι metalcore,  οι οποίοι μας έπαιξαν και το υλικό απο τον νέο δίσκο τους. Αυτό που προσέχεις σίγουρα πρώτα απ’όλα είναι ότι παίζει drums κοπέλα, πράγμα λιγάκι ασυνήθιστο αλλά σίγουρα ευχάριστο. Ειδικά στην Ελλάδα, σπανίζει το φαινόμενο. Πιστεύω πως έχουν πάρα πολλά ακόμα να δώσουν και ότι αυτή είναι μόνο η αρχή, αν και για τα δεδομένα της εγχώριας σκηνής τα πήγαν περίφημα. Θα υπάρξει σίγουρα εξέλιξη προς το καλύτερο.

Τελευταία εγχώρια μπάντα οι Fall Of Order. Πάρα πολύ ενέργεια on stage, ευδιάθετοι, επικοινωνιακοί, δυνατά drums και σκληρά riffs με επιρροές από Metalcore εώς Melodic Death. Η συνολική εμφάνιση τους ήταν κάτι παραπάνω απο μια φιλότιμη προσπάθεια και τα έφεραν εις πέρας αν εξαιρέσουμε τις τεχνικές δυσκολίες που προέκυψαν λόγω ήχου, αλλά αυτά είναι πάντα μέσα στο πρόγραμμα και δεν θα πρέπει να μας επηρεάζουν αρνητικά. Ο χρόνος θα λειτουργήσει θετικά και με την σχετική εμπειρία που θα αποκτήσουν, οι Fall Of Order θα μας απασχολήσουν μελλοντικά ξανά.

Ώρα περίπου 11:30, δηλαδή ώρα των Αυστραλών headliners Thy Art Is Murder. To an ασφυκτικά γεμάτο και ούτε εκείνοι δεν το πίστευαν. Ήταν εξ’αρχής πολύ ομιλιτικοί ενδιάμεσα στα κομμάτια και απολογήθηκαν για το ότι ήταν αρκετά κουρασμένοι απο τα ταξίδια, αλλά αυτό δε φάνηκε ιδιαίτερα, τουλάχιστον για το περισσότερο κομμάτι του set τους. Εναρκτήριο κομμάτι το Dear Desolation. Ο drummer δεν αστειευόταν, ο CJ με τα φωνητικά του επίσης. Μας απέδειξαν ότι είναι απο τις πιο επάξιες μπάντες στο είδος του Deathcore, έχουν ρίξει πολύ δουλειά για να πετύχουν αυτό το αποτέλεσμα και είναι εμφανές. Σίγουρα επειδή γνωρίζω τη μπάντα απο πιο πρώιμο στάδιο, θεματολογικά και ηχητικά είναι άψογοι αυτή τη στιγμή και αυτό το tour τους είναι μια καλή ευκαιρία να τους δει κάποιος. Φυσικά αίσθηση έκανε η διασκευή των Rammstein “Du Hast” και η στιγμή που ο CJ τραγούδησε acapella το Oops! I Did It Again της Britney Spears λίίίγο παραλαγμένο, αλλά και το κοινό που φώναζε συνεχώς “Είναι τρελός ο Αυστραλός” (εμ, συνεχώς όμως!) σε σημείο που μας ρώτησαν τι μπορεί να σημαίνει αυτό. Ένα “ΩΠΑ” επαναλαμβανόταν σε κάθε κομμάτι επίσης. Έπαιξαν κομμάτια απο όλες τις φάσεις τους, το κοινό moshαρε, έκαναν crowd surfing, τραγουδούσαν απο το μικρόφωνο, γενικά επικρατούσε χαμός καθόλη τη διάρκεια. Απο τα καλύτερα lives που έχω παρευρεθεί τελευταία.

Συγχαρητήρια στους Hardtimes για το live, σ’ όλες τις μπάντες για το performance αλλά ένα horns up και στο κοινό για το hype.