News,House Of Mythology,2016,Soundtrack,Ulver,Norway

Οι Ulver είναι ένα συγκρότημα που ποτέ δεν φοβήθηκε να πειραματιστεί και να αλλάζει μουσικό ύφος σχεδόν σε κάθε κυκλοφορία. Από την πρώτη τριλογία, με αποκορύφωση το 1997 που κυκλοφόρησε ένας από τους 5 καλύτερους black metal δίσκους όλων των εποχών, το ‘Nattens Madrigal’, στο σοκ του Metamporphosis ΕΡ, που το κείμενο του αρχηγού στο εσώφυλλο ήταν όλα τα λεφτά για να καταλάβουν όλοι ότι το συγκρότημα δεν θα ακολουθήσει κανέναν, παρά μόνο αυτό που θέλανε να κάνουν αυτοί και συγκεκριμένα ο Kristoferr Rygg.

Με τις επόμενες κυκλοφορίες να είναι όλες εξαιρετικές, περνώντας από trip hop/ambient/avant-garde μονοπάτια, συνεργάζονται ακόμα και με τη Φιλαρμονική ορχήστρα του Τρομσο βγάζοντας το εκπληκτικό Messe και έχοντας ξεφύγει εντελώς από το metal γενικά κυκλοφορήσαν φέτος τον πιο ηλεκτρονικό/ποπ δίσκο τους The Assassination of Julius Caesar και με την ευκαιρία του mini tour που κάνουνε για την προώθηση του δίσκου ήρθε η ώρα να ξαναέρθουν στην Ελλάδα για τρίτη φορά, το 2009 και 2011 ήταν οι δυο προηγούμενες.

Για όποιον ήταν εκεί και στα 2 προηγούμενα live κατάλαβε ότι κάθε φορά που βλέπεις αυτό το συγκρότημα είναι σαν να το βλέπεις πρώτη φορά. Καμία σχέση η φετινή συναυλία με αυτήν του ’11 πόσο μάλλον με την πρώτη του ’09. Νομίζω ότι τώρα η μπάντα ήταν πιο δεμένη απο τις προηγούμενες φορές που μας επισκέφτηκαν. Βγήκανε στη σκηνή του Gagarin με μια μικρη καθυστέρηση και για τα επόμενα 75 λεπτά αυτό που είδαμε/βιώσαμε νομίζω ότι δεν το περίμενε κανένας. Ένα συγκρότημα βασισμένο σε υπολογιστές, percussion, keyboards, αλυσίδες για noise ήχους, ηλεκτρονικά ντραμς και με έναν Garm απλά άψογο σε όλα να παραδίνει μαθήματα φωνητικών. Ήχος άψογος, απίστευτο light show και ένα video wall απο πίσω να ζωγραφίζει πράγματα ανάλογα το τραγούδι που έπαιζε για να μας βάλουνε στο κλίμα. Παίξανε ολόκληρο το The Assassination of Julius Caesar με αποκορύφωση κατά την ταπεινή μου γνώμη το So Falls The World που το τραγούδι απο τη μέση και μετα απλά ξεφεύγει. Όλα τα τραγουδια του άλμπουμ είναι πάρα πολύ καλά δεν υστερεί κανένα, στο Coming Home το τζαμάρισμα που κάνουνε στο τέλος που ”τραβάνε” το κομμάτι σχεδόν στα 15 λεπτά σε άλλους άρεσε και σε άλλους όχι. Ο κόσμος φάνηκε να γνωρίζει τα τραγουδια σχεδόν όλα, οι οπαδοί ξέρανε τι να περιμένουνε αλλά για κάποιον που δεν τους είχε ξαναδεί και αυτή ήταν η πρώτη φορά ίσως να τους ξένισε λίγο για το λόγο και μόνο ότι δεν παίχτηκε τίποτα άλλο εκτός απο τα 8 τραγουδια του δίσκου συν το The Future Sound of Music απο το Perdition City που και αυτό το κάνανε λίφτινγκ και εντελώς αγνώριστο με το άλμπουμ. Απο ότι έμαθα απο έγκυρη πηγή, το πρόγραμμα της συναυλίας ήταν έτοιμο στους ήδη προγραμματισμένους υπολογιστές και ήταν ακριβώς όλα μετρημένα στο να παίξουνε αυτά που παίξανε στον χρόνο ακριβώς που βγαίνει γι’ αυτό και τα 75 λεπτά του σετ.

Τεράστιο respect στον Garm που στο τέλος της συναυλίας αφιέρωσε όλη την εμφάνιση τους συγκροτήματος στον Νίκο Τριανταφυλλίδη, ιδιοκτήτη του Gagarin  που απεβίωσε πριν απο λίγους μήνες.

Αυτά για το live. Οι Ulver νομίζω είναι το συγκρότημα που έχει κερδίσει το δικαίωμα να κάνουν ότι γουστάρουν και αυτό φάνηκε και στο τέλος που τα 500 άτομα που βρέθηκαν στη Λιοσίων τους αποθέωναν και ας μην ξέρανε οι περισσότεροι τι θα δουν ακριβώς. Αν καταφέρεις να ”μπεις” στο συγκρότημα και να καταλάβεις σε τι φάση είναι η μπάντα και τι θέλει να σου δώσει, το μουσικό ταξίδι που θα κάνεις με τους ”λύκους” θα είναι το ομορφότερο της ζωής σου.

Θωμάς Βαλάσης.