Όταν άκουσα για πρώτη φορά το “L’ Origine Du Monde” των Unverkalt πριν από περίπου δυο χρόνια, ήμουν βέβαιη ότι το ντεμπούτο υων Αθηναίων θα απασχολήσει τόσο την εγχώρια, όσο και τη διεθνή σκηνή. Βέβαια, ο άξονας έδειχνε την διεθνή λίγο περισσότερο απ’ ότι την εγχώρια. Λίγο η τάση της ελληνικής σκηνής να επαναλαμβάνεται στα ακούσματα που την επηρεάζουν, λίγο οι πιο post-modern πινελιές στον ήχο των Unverkalt που τους λες ξεκάθαρα διεθνών προδιαγραφών, δεν ξέρω, πάντως έτσι το είχα στο νου μου. Και με αυτό τον τρόπο, ήρθε επιτέλους η ώρα το Σάββατο το βράδυ να δούμε τους Unverkalt στην παρουσίαση του “L’ Origine Du Monde”, δίνοντας παράλληλα το εναρκτήριο λάκτισμα στην συναυλιακή σεζόν στην πρωτεύουσα.

Πρώτοι στη σκηνή, οι Τheir Methlab. Το να ανεβαίνει στη σκηνή ένα instrumental συγκρότημα πάντοτε αποτελεί μια πρόκληση, είτε απευθύνεται σε οπαδούς του είδους, είτε όχι. Αφενός το μοτίβο απειλεί να κουράσει, αφετέρου μπορεί να χάσει το στοίχημα με τους παρευρισκομένους το ίδιο το γκρούπ που βρίσκεται στη σκηνή. Οι Their Methlab, έσπασαν τον κανόνα πάντως και έχοντας στην φαρέτρα τους εκπληκτικές κυκλοφορίες (με σημαντικότερη αναφορά ίσως το ντεμπούτο τους “The Last Second” που κυκλοφόρησε το 2019 και απ’ ότι μας είπαν τα παιδιά, επανακυκλοφόρησε πρόσφατα σε βινύλιο), και μια εκπληκτική ενέργεια, έφεραν τον κόσμο από νωρίς μέσα να απολαύσει ένα ταξίδι στο “void” του κόσμου.

Επόμενοι στη σκηνή, οι Bipolar Architecture, μια μπάντα που έσπευσα να ψάξω με το που γύρισα σπίτι. Οι Γερμανοί λοιπόν, ταξίδεψαν στην Ελλάδα για να παρουσιάσουν το δικό τους ντεμπούτο, “Depressionland”, στο οποίο, παρατήρησα πολλά ατμοσφαιρικά περάσματα, όλα υπό το πρίσμα του Αμερικανικού black metal που απασχολεί τα τελευταία κυρίως χρόνια με μπάντες όπωςWolves In The Throne Room, Agalloch, Deafheaven. Οι Bipolar Architecture λοιπόν προσέγγισαν αυτό τον ήχο με ένα ελαφρώς πιο μελωδικό, post metal πέρασμα και εντυπωσίασαν πραγματικά. Το δε ντεμπούτο τους, συνιστάται ανεπιφύλακτα.

Και πάμε στους Unverkalt, οι οποίοι ανεβαίνουν στη σκηνή κατά τις 23:30 με μια μικρή καθυστέρηση, λόγω τεχνικών προβλημάτων και αμέσως άρχισε η κατάδυση στη μελαγχολία. Μέσα σε ένα σερί κατάθεσης ψυχής μέσα από post μελωδίες, το “L’ Origine Du Monde” πήρε σάρκα και οστά με τον τέλειο τρόπο. Παρότι στα πρώτα δυο περίπου κομμάτια ο ήχος χώλαινε σε ορισμένα σημεία στις κιθάρες και στα φωνητικά, δεν φάνηκε καθόλου να αγγίζει αυτό τη μπάντα και κάπως έτσι όλη η εμφάνιση κύλησε εξαιρετικά. Αυτό που προσωπικά με εντυπωσίασε περισσότερο στους Unverkalt από την πρώτη ακρόαση κιόλας του “L’ Origine Du Monde” ήταν τα φωνητικά, τα οποία θεωρούσα μεγάλο στοίχημα για το live κομμάτι – έφυγα παρ’ όλα αυτά με το στόμα ανοιχτό. Μακάρι να δούμε περισσότερες μπάντες να πειραματίζονται και να ξεφεύγουν από τις νόρμες στην σκηνή μας όσο περνάνε τα χρόνια. Το live αυτό θα το θυμάμαι σίγουρα.