Χειμωνιάτικο βράδυ με αρκετό ψύχος στην πρωτεύουσα και η παρακολούθηση ενός Black Metal Live αποκτά τις ιδανικές συνθήκες. Οι Wolves In The Throne Room μας είχαν επισκεφτεί σχετικά πρόσφατα και η επιτυχία της επίσκεψης τους ήταν αυτή που τους έφερε σύντομα ξανά στα μέρη μας. Η ειδοποιός διαφορά είναι πως αυτή την φορά ήμασταν υποψιασμένοι για το τι θα παρακολουθούσαμε. Ας πάρουμε όμως τα πράγματα από την αρχή. Μέχρι και την τελευταία στιγμή υπήρχε στην ανακοίνωση πως θα παίξουν οι Caelestia ακριβώς πριν τους Headliners. Δεν γνωρίζω τι ακριβώς συνέβη αλλά το συγκρότημα τελικά δεν έπαιξε με αποτέλεσμα οι Decipher να εμφανιστούν πιο αργά ώστε να μην υπάρξει μεγάλο κενό μέχρι την εμφάνιση των “λύκων”.

Οι Decipher είναι ένα νέο σχήμα από την Αθήνα που επιδίδεται σε σκανδιναβικό, σιδηροδρομικό Black Metal με κάποιες Death Metal επιρροές. Παρόλο το νεαρό της ηλικίας τους αλλά και το γεγονός πως δεν έχουν δώσει ακόμη πολλές συναυλίες, παρουσιάστηκαν αρκετά σφιχτοδεμένοι πάνω στη σκηνή. Έπαιξαν τραγούδια από το ΕP τους “Of Fire And Brimstone” καθώς και αρκετό υλικό από το πρώτο τους άλμπουμ που ετοιμάζουν αυτό τον καιρό και εικάζω πως θα κυκλοφορήσει σύντομα. Αν και με μία ακρόαση και μάλιστα σε συναυλία δεν μπορείς να βγάλεις σαφή συμπεράσματα, μου φάνηκαν συνθέσεις καλοδουλεμένες, με ουσία, χωρίς κάτι περιττό, με σκοπό να σε αρπάξουν απευθείας από το λαιμό και να σε βάλουν στον ανίερο κόσμο τους. Πολύ καλή εμφάνιση, συστήθηκαν σίγουρα και σε νέο ακροατήριο και μας έκαναν να περιμένουμε να ακούσουμε τον νέο τους δίσκο όταν με το καλό βγει.

Οι Wolves In The Throne Room ανέβηκαν στη σκηνή του Gagarin ακριβώς στις 22.30, όπως ήταν προγραμματισμένο. Με κεκτημένη ταχύτητα από την περιοδεία τους με Dimmu Borgir και Amorphis, παρουσίασαν ένα Show άρτιο από κάθε άποψη. Ίσως κάποιος θα μπορούσε να αναφερθεί στα 75 λεπτά που διάρκεσε η εμφάνιση τους αλλά και πάλι δεν θα με βρει σύμφωνο. Μιλάμε για συνεχόμενες εκτελέσεις κομματιών χωρίς διακοπές ούτε για ομιλίες ούτε για το οτιδήποτε κάτι που βέβαια ταιριάζει στη μυστικιστική και τελετουργική τους φύση. Αν συνυπολογίσουμε και το πόσο απαιτητική είναι η μουσική τους εκτελεστικά, τότε σίγουρα δεν υπάρχει περιθώριο αμφισβήτησης. Το σημαντικότερο όλων όμως είναι να έχεις ένα αίσθημα πληρότητας φεύγοντας από τον συναυλιακό χώρο. Και αυτό το είχες και με το παραπάνω. Ένας εξαγνισμός και μια κάθαρση με αντίστροφη λογική, πλαισιωμένη από τις διδαχές της ανίερης δράσης του συγκροτήματος. Η ατμόσφαιρα που είχαν δημιουργήσει καθ’ όλη τη διάρκεια του Set τους ήταν δείγμα της κλάσης του αλλά και της ανέλιξης τους σε κορυφαίο σχήμα του είδους τα τελευταία χρόνια. Εκτελεστικά είναι ο ένας καλύτερος από τον άλλον ενώ το γεγονός πως τα φωνητικά μοιράζονται δίνει μια πιο συμπαγή αίσθηση κυρίως στο οπτικό κομμάτι. Δεν υπάρχει δηλαδή η τυπική περίπτωση του Frontman που θα κλέψει την παράσταση. Είναι μια ομάδα που σπέρνει όλεθρο επί ίσοις όροις. Η συμπαγής τους εμφάνιση θα ήταν όμως λειψή αν δεν συνοδευόταν από αντίστοιχη ακουστική αρτιότητα. Οι μεγάλες συνθέσεις τους, όχι μόνο δεν κουράζουν αλλά στο τέλος σου δίνουν την εντύπωση πως είδες μια παράσταση που δε θα μπορούσε να λείψει κάτι από αυτή. Όπως σε ένα θεατρικό έργο που αν χάσεις κάποιο σημείο ίσως να χαλάσει η πλοκή αλλά και το νόημα. Έτσι και η εμφάνιση των Αμερικάνων είχε μια ενιαία λογική, μια αλληλουχία τραγουδιών στρατηγικά τοποθετημένων. Εξάλλου το Black Metal τους είναι διανθισμένο με τόσα στοιχεία που κάθε άλλο παρά κουραστικό μπορεί να γίνει. Ατμόσφαιρα, Post, Ambient και πολλά ακόμη έχουν δημιουργήσει τον ιδιαίτερο ερεβώδη καμβά τους. Όση ώρα διαρκούσε το Live ήσουν εγκλωβισμένος στην πνιγηρή λογική τους. Δεν υπάρχει κάποιος ορισμός για την τέχνη που να είναι κοινά αποδεκτός αλλά σίγουρα ένα χαρακτηριστικό της είναι να σε κάνει να ξεφεύγεις από την πραγματικότητα και να σε μεταφέρει αλλού. Ο κόσμος δεν ήταν πάρα πολύς αλλά δεν ήταν και λίγος αν αναλογιστούμε τον φετινό συναυλιακό οργασμό. Περιμένουμε να ακούσουμε την επερχόμενη κυκλοφορία τους αλλά κυρίως αναμένουμε την επόμενη επίσκεψη τους.