Abyssus, Live, Death Metal,Kyttaro, Doomocracy,Wrathblade,Heavy Metal,Eat Metal Records

Λοιπόν, χωρίς πολλές αναλύσεις και περιττές λεπτομέρειες ήταν liveαρα ολκής.

Για να είμαι ειλικρινής κατέβηκα για την Κυριακάτικη , βραδινή βόλτα μου μπας και δω καμιά γνωστή φάτσα μιας και καμία μπάντα δεν κινείται στα στυλ που μου αρέσουν ΟΜΩΣ όταν μπήκα μέσα η διάθεση για κοινωνική συναναστροφή «κόπηκε» μιας και:

α) Αbyssus: κινούμενοι στα λημέρια του πρώιμου Death Metal με thrash ταχύτητες παρουσίασαν το υλικό τους με «δέσιμο» μπετό και ηχάρα. Ζήτω τα 4/4 με ταμπούρο να ορίζει – θερίζει από την αρχή μέχρι το τέλος, φωνή στα πρότυπα του ήχου να ΜΗΝ αστειεύεται  και τα έγχορδα να προσφέρουν απλόχερα την «λάσπη» , όσο αφορά την αισθητική μεν, ευκρίνεια στα του ήχου δε.

β) Doomocracy: μπάντα που κινείται σε doom metal μονοπάτια με βασική επιρροή τους Solitude Aeturnus. Τα «κοπέλια» (Κρητικοί γαρ) παίξανε με φοβερό δέσιμο, ο τραγουδιστής  απέδωσε ά-ψο-γα, το rhythmsectionήταν απροσπέλαστο, αποδίδοντας με άνεση το χαρακτηριστικό ,απαιτητικό «δυσκίνητο» ύφος που υπηρετούν. Το δυκίθαρο ήταν σε μεγάλα κέφια και ναι, είχαν και αυτοί ήχο τσιμέντο. Μπορεί το Κύτταρο να φημίζεται για την ηχητική ποιότητα αλλά αν οι μπάντες δεν αποδίδουν δεν μπορεί να κάνει πολλά το μαγαζί και οι Doomocracy είναι παιχταράδες.

γ)Wrathblade: ήμουν επιφυλακτικός και κάπως «κουμπωμένος» για το πώς θ’ ακουστούν με μία κιθάρα μιας και ο ένας από τους δύο κιθαρίστες αντιμετωπίζει πρόβλημα υγείας (ευχές για ταχεία ανάρρωση). Αυτό δεν πτόησε την μπάντα. Κινούμενοι στα πλαίσια του μονολιθικού, κλειστόμυαλου επικού metal απέδωσαν τα μέγιστα με ήχο ογκώδη όπου το rhythm section γέμιζε με το πολύ καλό παιξιμό του. Ο Νίκος Βαρσαμής (φωνή) έχει εξελιχθεί  πάρα πολύ σε σχέση με αυτό που ήταν πριν από μερικά χρόνια ανεβάζοντας ακόμη περισσότερο την «δυναμική» της μπάντας. Στο τελευταίο τραγούδι ανέβηκε και ο δεύτερος κιθαρίστας , Νίκος Σωτηρίου και η βραδιά «έκλεισε» με την μπάντα σε full force καταστάσεις. Επίσης είχαν πολύ καλό ήχο και πολύ καλό performance.

Τα περί κόσμου και προσελεύσεως τα έχουμε ξαναπεί, δεν υπάρχει λόγος να τα ξαναλέμε. Για την ιστορία υπήρχαν γύρω στους 150 περίπου (sorry παιδιά αν πέφτω τόσο έξω, δεν κάθισα να μετράω κεφάλια).