Πρόλογος

Η πορεία προς τη Μάχη, η διαδρομή προς τον Μέγα Θάνατο. Η αντάμωση με τον ίδιο τον Χαμό την ύστατη της Νυκτός την ώρα, οπού σύννεφα σκότους κρύβουν κάθε συστάδα φωτός από άστρο ή φεγγάρι φανερά ή άφαντα. Η μυρωδιά του αίματος, το μαύρο ποτάμι. Και το ίσιο κοίταγμα στο Χάος…. Τούτη είναι η μοίρα μας.

Ούτε βήμα πίσω όμως…

Κραδαίνουμε το ξίφος στο χέρι και προχωράμε. Είμαστε έτοιμοι να πολεμήσουμε ακόμα και αν ξέρουμε πως θα μας σπάσουν σε κομμάτια.

Τα μάτια φλέγονται από την Δίψα για Εκδίκηση καθώς Άγγελος Θανάτου μας κοιτάζει από ψηλά. Του Ατσαλιού τα Μυστικά μας αποκαλύφθηκαν καιρό τώρα, η ιερή τελετή της Γένεσης και η Θυσία. Στο Χάος τον μόνο Άρχοντα….

Η Έχθρα τρέφει τη λαχτάρα μας. Να χαράξουμε της Νίκης την Πορεία.

Ούτε βήμα πίσω είπα…

Ο δίσκος και οι μεγάλες στιγμές του

Κανένα μα κανένα συγκρότημα καταγεγραμμένο στις σελίδες της Metal ιστορίας, δεν περιέγραψε το αίσθημα της μάχης τόσο ζοφερά και απόκοσμα όσο οι Manowar στο δεύτερο “Into Glory Ride” άλμπουμ τους, που κυκλοφόρησε στην Megaforce την πρώτη Ιουλίου του 1983.

Κανένας δημιουργός μέσα στις Metal σφαίρες, δεν κατάφερε να αποτυπώσει τόσο έντονα και μόνο με μουσική, το Σκότος, την μανία της ‘Εχθρας, την Δίψα για Εκδίκηση μα και την Θανατική Μοίρα που σφραγίζουν κάθε πόλεμο…

Στιγμές μεγάλου Χαμού, Αγωνίας και Θανάτου αποτυπωμένες μέσα από έναν σπάνιο μυστικιστικό λυρισμό. Αυτή είναι η σφραγίδα του δεύτερου Manowar άλμπουμ…

Σελίδες πραγματικής ιστορίας για την μουσική που αγαπάμε και τιμάμε είναι χαραγμένες στα αυλάκια του βινύλιου.

– Ο ύμνος “Secrets Of Steel” σφραγίζει τούτο το άλμπουμ. Είναι η μαγιά που θα φέρει την γέννηση του Επικού Doom Metal. Ο δίσκος – ακρογωνιαίος λίθος του ιδιώματος πατάει κυριολεκτικά ολόκληρος επάνω σε αυτό το κομμάτι ειδικά, και επάνω στο συγκεκριμένο “Into Glory Ride” άλμπουμ γενικότερα. Τι θα πει ποιος δίσκος; Στο “Epicus Doomicus Metallicus” των Candlemass αναφέρομαι.

– Ο ύμνος “Gates Of Valhalla” βάζει τους ακρογωνιαίους λίθους φέρνοντας στο φως όλα τα στοιχεία εκείνα που ΟΡΙΖΟΥΝ, το ξαναγράφω, που ΟΡΙΖΟΥΝ την ΕΠΙΚΗ METAL γραφή. Και τον όρο τον χρησιμοποιώ εδώ με την απόλυτη και την καθολική του έννοια και όχι ως μια κάποια ταμπέλα. Είναι το κομμάτι που πρέπει απαραίτητα να παίρνεται ως μέτρο σύγκρισης και σημείο αναφοράς ταυτόχρονα, για ότι έρθει αργότερα:

α. Η δραματική ακουστική εισαγωγή του. Σκοτεινά μυσταγωγική. Η Τιμή. Ο Ύστατος αποχαιρετισμός. Μια υπόκλιση στους Θεούς. Ένα Αριστούργημα μέσα σε ένα μεγαλύτερο Αριστούργημα.

β. Το βασικό mid tempo – καλπάζων riff που ακολουθεί είναι από μόνο του μια ΟΛΟΚΛΗΡΗ ΣΧΟΛΗ. Οι μελωδικές φωνητικές γραμμές του Eric Adams όμως το μεταμορφώνουν σε ένα πλήρες και ολοκληρωμένο θέμα μέσα από το απόλυτο αρμονικό δέσιμο. Σαν ακούσει κάποιος για πρώτη φορά αυτές τις φωνητικές γραμμές -πουλάω όλη μου τη δισκοθήκη και τη ψυχή μου στο διάολο για να ξαναζήσω αυτή τη στιγμή-, μετά δεν μπορεί ΚΑΝ να διανοηθεί το riff χωρίς αυτές.

γ. Η γέφυρα που ακολουθεί με τις κιθάρες και τα τύμπανα να τονίζουν την φωνητική μελωδία και τις πλάτες των πλήκτρων είναι πραγματικά… Ολόκληρο το Επικό Metal. Το Επικό Metal που με λυρική δραματικότητα υμνεί την πορεία προς το θάνατο ή την νίκη. Μια πορεία αιματηρή και δύσκολη. Μια πορεία που αποδίδεται μουσικά με βαριά κατασκότεινα, σχεδόν βαγκνερικά καθαριστικά θέματα, μυσταγωγικές μελωδίες και ερμηνεία που σφραγίζει την αιωνιότητα. Μουσική ιδιαίτερη και έντονα δραματική σίγουρα όχι για γιορτές και διασκέδαση. Ναι σε αυτό το Επικό Metal αναφέρομαι. Για να εξηγούμαστε.

δ. Η ερμηνεία του Adams αγγίζει τα όρια της θέωσης. Ειδικά στα κοφτά σημεία πριν τον επίλογο του κομματιού. Κάθε συλλαβή που τραγουδάει, κάθε λέξη που τονίζει, κάθε κρεσέντο και κάθε κραυγή, είναι η απόλυτη φωνητική επισφράγιση ενός αριστουργήματος.

ε. Το μανιασμένο σόλο του Ross The Boss δίνει την απόλυτη έννοια στην λέξη “ξέσπασμα”. Ενώ τα τύμπανα του Scott Columbus πολύ απλά δεν έχουν καταφέρει μέχρι στιγμής να αντιγραφούν από κανέναν. Το παίξιμο, η δυναμική και το συναίσθημα που κατέθεσε αυτός ο άνθρωπος την ώρα των ηχογραφήσεων είναι κάτι το μοναδικό.

– Με τον ύμνο “Revelation (Death’s Angel)” αγγίζεται το απόλυτο κρεσέντο της ζοφερά υμνικής, αποκαλυπτικής μουσικής με την οποία ο στίχος δένει στο απόλυτο εσχατολογικό πάντρεμα. Η πορεία προς το Τέλος, είναι επισφραγισμένη με το κομμάτι αυτό. Η ώρα της Κρίσης και η Τελική Καταστροφή που δεν μεταφέρονται όμως με το αίσθημα του θρήνου, αλλά με εκείνο μιας Έσχατης μάχης.

– Το Ιερό Χρέος της Εκδίκησης αποτυπωμένο για πάντα στα αυλάκια του βινυλίου του ΥΜΝΟΥ “March For Revenge (By The Soldiers Of Death)”. Το Ατσάλι συναντά Ατσάλι. Ο Όλεθρος το Σκότος και το Αίμα. Όλα αποτυπωμένα με νότες. Και ένα απο τα συγκλονιστικότερα ακουστικά σημεία που έχουν συνθέσει ποτέ οι Manowar. Λυρικό, δραματικό και νοσταλγικά υμνικό. Ένας Όρκος Τιμής. Με την ερμηνεία του Adams να προκαλεί το απόλυτο Δέος. Όπως δέος προκαλεί και η σταδιακή κορύφωση του κομματιού με την πολεμική “For when we march, your sword rides with me” γέφυρα που ακολουθεί πριν ακόμα ένα μανιασμένο σόλο που θα οδηγήσει σε έναν από τους συγκλονιστικότερους επίλογους Μάχης που έχουν καταγραφεί σε Metal δίσκο.

Στο σημείο αυτό να σημειώσω ότι οι Manowar στο “Into Glory Ride” δημιούργησαν σχολή σε σχέση με την χρήση των ακουστικών σημείων στα κομμάτια τους. Αναφέρομαι στα σημεία εκείνα οπού μπάσο / κιθάρες γίνονται εντελώς clean και χτίζουν με τη μορφή θέματος, ένα σαφή μελωδικό υπόβαθρο στο οποίο η φωνή βρίσκει γόνιμο έδαφος για να μεγαλουργήσει. Το νερό είχε ήδη μπει στο αυλάκι από το ντεμπούτο και θα συνεχιστεί με ακριβώς την ίδια λογική και στα “Hail To England” και “Sign Of The Hammer” άλμπουμ αλλά και σε επόμενες κυκλοφορίες -βλέπε εισαγωγή “Defender” από την “Fighting The World” εκτέλεση. Τα parts αυτά έγιναν με τα χρόνια αναπόσπαστο κομμάτι της μουσικής των Manowar. Στο “Into Glory Ride” έχουμε καταγεγραμμένα κάποια από τα πλέον συγκλονιστικά τέτοια σημεία, όπως το ιντερλούδιο στο “Gates Of Valhalla” και την γέφυρα στο “March For Revenge”.

Η Έχθρα στην πιο απόκοσμη εκδοχή της είναι για πάντα αποτυπωμένη στο “Hatred”. Η αποκάλυψη μιας Αρχέγονης Μυστικής Προφητείας, η ίδια η Μοίρα, η Απαρχή του Κακού, χαραγμένα μέσα στο Σκότος αυτού του έπος. Η ερμηνεία του Adams ξεπερνά αυτόν τον κόσμο εδώ, είναι γεγονός. Ενώ ο σύνδεσμος του μικρού σχεδόν ακουστικού θέματος πριν από τα γιγάντια riffs στο δεύτερο μέρος του τραγουδιού κουβαλάει κάτι τόσο παλαιό όσο η ιστορία αυτού ή κάποιου άλλου κόσμου.

Η συνολική εικόνα του άλμπουμ

Έχουμε να κάνουμε με τον πιο σκοτεινό δίσκο στην ιστορία της μπάντας. Ένα αριστούργημα που άνοιξε ολόκληρα μονοπάτια για την ορθή έκφραση του Απόλυτου Έπους μέσα από το Metal. Ο δίσκος αυτός δίνει ΖΩΗ στο Epic Metal μέσα από την μουσική και στην στιχουργική του. Ξεχάστε τις ταμπέλες, δεν έχουν σημασία εδώ, το επαναλαμβάνω. Το άλμπουμ αυτό θέτει τα ΚΥΡΙΟΛΕΚΤΙΚΑ ΖΗΤΟΎΜΕΝΑ του Epic Metal που ισχύουν μέχρι και σήμερα.

Οι μουσικοί εδώ κάνουν κυριολεκτική κατάθεση ψυχής και ταλέντου, συνθετικού και εκτελεστικού ο καθένας από το πόστο του. Το όραμα του ηγέτη της μπάντας και μπασίστα Joey Demaio παίρνει σάρκα και οστά μα το αποτέλεσμα θα ήταν πολύ διαφορετικό χωρίς την φωνή του Eric Adams, χωρίς τις κιθάρες του Ross The Boss και φυσικά χωρίς τα τύμπανα του Scott Columbus.

Η πλέον κατάλληλη λέξη για αυτό το άλμπουμ είναι μονάχα μια: Αριστούργημα.

Έχει μέτρια κομμάτια ο δίσκος;

Όχι. Δεν θεωρώ το “Warlord” και το “Gloves Of Metal” μέτρια κομμάτια, κάθε άλλο. Είναι απο τα τραγούδια εκείνα όμως που βγάζουν προς τα έξω αυτό το “Larger Than Life” attitude των Manowar -γρήγορες μηχανές, ωραίες γυναίκες, on the road φάση- (“Warlord”), σε συνδυασμό με την δήλωση αφοσίωσης στο Metal και στους οπαδούς τους (“Gloves Of Metal”). Η μουσική και στα δύο αυτά κομμάτια είναι περισσότερο straight into your face, προσανατολισμένη σε πιο classic Heavy Metal δρόμους, αν και το “Gloves Of Metal” πρέπει να παραδεχτώ πως έχει ένα ιδιαίτερα πομπώδες στήσιμο μουσικά.

Σε κάθε δίσκο οι Manowar έχουν τέτοια τραγούδια, με το ανάλογο στιχουργικό attitude  και συνήθως με αρκετά straight μουσική προσέγγιση -ΟΚ εξαιρείται το “Army Of The Immortals, για αυτό έγραψα “συνήθως”). Τα κομμάτια αυτά συνυπάρχουν με τα πιο επικά του κάθε δίσκου. Ειδικά δε στα τέσσερα πρώτα άλμπουμ αυτή η συνύπαρξη με την μορφή αισθητικής αντίθεσης είναι εμφανέστερη.

Από την αρχή της καριέρας τους οι Manowar επιλέγουν να έχουν και τέτοια κομμάτια στους δίσκους τους και μαγκιά τους. Αυτό δείχνει αν μη τι άλλο μια τίμια στάση από την πλευρά τους μιας και εφόσον για τον Α ή Β λόγο γράφουν ΚΑΙ τέτοιο υλικό γιατί να το αφήσουν απέξω από τον κάθε δίσκο;

Προσωπικά γουστάρω την επική προσέγγιση της μπάντας μουσικά και στιχουργικά και επειδή είμαι άνθρωπος που έχω μεγαλώσει ακούγοντας ολόκληρα άλμπουμ, το παραδέχομαι πως έχω ενδόμυχα “γκρινιάξει” επειδή ειδικά στο “Into Glory Ride” τα δύο συγκεκριμένα άσματα -βλέπε παραπάνω- με βγάζουν λίγο εκτός συνολικού κλίματος. Αλλά αυτό έχει να κάνει με το δικό μου προσωπικό γούστο και η παραπάνω παρατήρηση – ενδόμυχη γκρίνια, λειτουργεί μόνο ως προς την συνολική -το τονίζω- εικόνα του δίσκου.

Οι επιρροές

Δεν θέλω να μακρηγορήσω εδώ, θέλω απλά να αναφέρω πόσο μεγάλο ρόλο έπαιξε ο ήχος των Black Sabbath ως άμεση ή έμμεση επιρροή σε αυτό το άλμπουμ. Οι Manowar πήραν την απόκοσμο και ζοφερό ηχητικό στίγμα των Sabbath -στην πιο υγιή μορφή του- και το μετουσίωσαν στο “Into Glory Ride” σε κάτι εντελώς δικό τους, φτιάχνοντας το κλειδί που θα άνοιγε τις πόρτες για ολόκληρα ιδιώματα μέσα στο Metal σύμπαν.

Into Glory Ride (Imperial Edition MMXIX) – Η επανακυκλοφορία

Θεωρώ ότι έχει γίνει θαυμάσια δουλεία στο remix και στο remaster της επανακυκλοφορίας που βγήκε από την Magic Circle Music τον Μάρτη του 2019. Μίξη που βγάζει ακόμα πιο μπροστά τις δυναμικές των τυμπάνων και το ρυθμικό τοίχος του μπάσου. Κιθάρες που πραγματικά κατεβάζουν βουνά με τον όγκο και την ταυτόχρονη καθαρότητα τους. Τα φωνητικά και τα leads λάμπουν, τα πλήκτρα κάνουν πλέον αισθητή την παρουσία τους όπου υπάρχουν και γενικά όλα ακούγονται όπως πρέπει.

Τολμώ να πω πως αντικειμενικά η μίξη της επανακυκλοφορίας είναι καλύτερη από την αρχική μίξη με την οποία OK υπάρχει άμεση αντιστοιχία μέσα στο DNA μας πλέον, αλλά το σωστό να λέγεται: Ναι η νέα μίξη είναι θαυμάσια. Στηρίζω επίσης τα voice clips / διάλογους πριν από κάθε κομμάτι που μας μεταφέρουν στην ατμόσφαιρα των ηχογραφήσεων.

Μοναδική ένσταση μου είναι πως στην επανακυκλοφορία έπρεπε να υπάρχει και το “Defender” από το 12” του 83, στην Music For Nations. Το κομμάτι προέρχεται εξάλλου από τα sessions του “Into Glory Ride” μα έμεινε εκτός εξαιτίας χρονικού περιορισμού. Πρόκειται δε για μια από τις πραγματικά μεγάλες συνθετικά στιγμής τις μπάντας.

Όπως και να έχει η 2019 έκδοση αξίζει να μπει δίπλα στην κλασική μιας και βγάζει στην επιφάνεια πολλά νέα στοιχεία από άποψη ήχου. Έχουμε και το νέο εξώφυλλο και γενικά μια φροντισμένη επανέκδοση ενός κλασικού δίσκου.

Επίλογος

“Into Glory Ride”: Έχουμε κυριολεκτικά να κάνουμε με ένα από τα αριστουργήματα μιας μπάντας που επηρέασε όσο λίγες το Metal στερέωμα. Μια απλή ακρόαση σε βασικά Metal άλμπουμ και λίγη γνώση βασικής Metal ιστορίας είναι αρκετά για να τεκμηριώσουν το παραπάνω. Αξίζουν λοιπόν το σεβασμό μας όποια και αν είναι η σχέση του καθένα μας με την μουσική ή την αισθητική τους μέσα στα χρόνια. Ξέρω όμως πως ο σεβασμός είναι μια λέξη άγνωστη για πολλούς εκεί έξω οπότε δεν περιμένω και πολλά, δυστυχώς.

Προσωπικά τους οφείλω ένα μεγάλο ευχαριστώ. Έτσι απλά ένα ευχαριστώ. Ναι δεν βλάπτει πότε πότε να το λέμε και αυτό…

“Ευχαριστώ; Γιατί ρε Παπαδάκη;”, ίσως ρωτήσεις. Γιατί ε;

Γιατί κοιτάζω το ρολόι και πάει εφτά παρά είκοσι το πρωί και εγώ γράφω ένα μουσικό κείμενο για το Metal Invader. Πάω να αδειάσω τασάκι και ρίχνω το βλέμμα στο χώρο. Βλέπω τα ράφια με τους δίσκους, τα CD, το μπλουζάκι των Darkology πεταμένο στη καρέκλα, βιβλία και περιοδικά στοιβαγμένα παραδίπλα, το αναλόγιο με τους στίχους και το μικρόφωνο στη γωνία. Ο χώρος μου! Ο κόσμος μου! Τα γραφτά μου! Η μουσική που γουστάρω! Παντού! Όλα αυτά λοιπόν ξεκίνησαν κάποτε από τους Manowar, για αυτό το ευχαριστώ!

Ναι οι Manowar ήταν κυριολεκτικά, μα κυριολεκτικά όμως η πρώτη Metal μπάντα που άκουσα με το “Fighting The World” εκεί κάπου στο 94. Μου βγήκε ο Χριστός ανάποδα να βρω και να ακούσω το “Into Glory Ride” και το “Hail To England” τότε.

Οι 2 κασέτες στις οποίες τα έχω γραμμένα -χωρίς τίτλους τραγουδιών τους οποίους βρήκα αργότερα- ισοπεδώνουν σε επίπεδο δέους, δισκογραφίες επί δισκογραφιών.

Behold the kingdom of the kings
Books of spells and magic rings
Endless knowledge, endless time
I scream the final battle cry.