Αν η symphonic metal σκηνή έχει να δείξει κάτι για το οποίο θα έπρεπε να αισθάνεται περήφανη, είναι κατά κύριο λόγο, οι Therion και οι Nightwish. Αυτές είναι οι πρώτες μπάντες του είδους, και οι τελευταίες. Ότι άλλο προήλθε μετά είναι μια καλή ή κακή κόπια, δυστυχώς ή ευτυχώς. Παραμένει όμως κόπια. Oι Nightwish κατά καιρούς ήταν αμφιλεγόμενοι παρά την επιτυχία τους και ειδικά τα τελευταία 15 χρόνια, ποτέ όμως δεν κατάφεραν να κουράσουν και να φύγουν από το προσκήνιο.

Ο Tuomas Holopainen, ο εγκέφαλος, μαέστρος και keyboardist της μπάντας, έδωσε ζωή στους Nightwish το καλοκαίρι του 1996 στο Kitee της Φινλανδίας, ενώ καθόταν γύρω από μια φωτιά με κάποιους πολύ καλούς του φίλους. Ένας από αυτούς ήταν ο Emppu Vuorinen, ο μέχρι σήμερα κιθαρίστας της μπάντας και η Tarja Turunen, η τότε αγγελική φωνή και σημερινή μέταλ ντίβα της Φινλανδίας, οι οποίοι, περνώντας τα εφηβικά τους χρόνια στην επαρχιακή αυτή πόλη, είχαν τους πόρους και τη θέληση να φέρουν στη ζωή αυτό που είχε ο Tuomas κατά νου: μια ακουστική κυρίως, folk μπάντα με ατμοσφαιρικά περάσματα και μια διακριτική gothic αισθητική. Ποιος όμως μπορούσε τότε να φανταστεί ότι αυτό το νεανικό όνειρο θα εξελισσόταν σε μια από τις πιο πετυχημένες ευρωπαϊκές μπάντες όλων των εποχών;

Angels Fall First – 1997

“From Lapland to Elvenpath”

Ήταν γύρω στο 1996 όταν οι προσδοκίες του Tuomas Holopainen μεγάλωσαν λίγο και θέλησε να κάνει κάτι παραπάνω από αυτό που είχε αρχικά κατά νου, πηγαίνοντας το σχήμα που είχε μόλις δημιουργήσει σε μια πιο heavy κατεύθυνση. Το “Angels Fall First” ήταν το πρώτο του βήμα. Παρότι στάλθηκε σε μορφή demo σε πολλές εταιρείες, η Spinefarm Records ήταν αυτή που αγκάλιασε το συγκεκριμένο όραμα πρώτη. Εντυπωσιασμένοι οι άνθρωποι της εταιρείας, αποφάσισαν να το κυκλοφορήσουν σαν full length. Έτσι ήρθε το πρώτο παιδί των Nightwish, την 1η Νοεμβρίου 1997. Ο Tuomas Holopainen παρόλα αυτά, σήμερα, δεν το μνημονεύει ιδιαίτερα, και έχει μείνει στην ιστορία της μπάντας ως ένα ανεπίσημο ντεμπούτο – demo.

Οceanborn – 1998

“Wanderers in Cosmic Caravan”

Αφού το “Angels Fall First” δεν ήταν αρκετό για τον εκκεντρικό και γεμάτο καλλιτεχνικές ανησυχίες Tuomas, στο επόμενό του βήμα αποφάσισε να οργανωθεί πολύ περισσότερο. Έτσι, καλωσορίζονται στην οικογένεια των Nightwish o Sami Vanska και ο Jukka Nevalainen, σε μπάσο και drums αντίστοιχα. Μέχρι και σήμερα, το “Oceanborn” θεωρείται ένα από τα καλύτερα άλμπουμ της μπάντας. Δυναμικότατο, άρτια παιγμένες μελωδίες, τρομερά πλήκτρα και μια αγγελική φωνή από το υπερφυσικό από την Turunen, παρότι η φωνή της βρισκόταν σε πολύ άγουρο ακόμα επίπεδο ηλικιακά αλλά και καλλιτεχνικά. Ο δίσκος πούλησε παραπάνω από 68.000 κόπιες στην Φινλανδία ήδη από τις πρώτες μέρες κυκλοφορίας του, στις 7 Δεκεμβρίου 1998 και η προοπτική της εφηβικής παρέας του Kitee αρχίζει να δίνει το παρόν και σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες.

Wishmaster – 2000

“Young love must live twice only for them”

Δεν χρειάστηκε να περάσει μεγάλο διάστημα για να εξελιχθούν προς άλλες κατευθύνσεις τα άτομα που πλέον αποτελούσαν αυτό το επιτυχημένο metal act που ονομάστηκε Nightwish. Αυτό φάνηκε ιδιαίτερα πολύ στην περίοδο του “Wishmaster”. Παρότι ο δίσκος περιέχει κάποια από τα πιο αγαπημένα κομμάτια στη δισκογραφία της μπάντας γενικότερα, όπως το “Wishmaster”, “She Is My Sin” και “Dead Boy’s Poem”, ο δυναμισμός και ο έρωτας για τη φύση, άρχισε να εγκαταλείπει φανερά τη θεματολογία της μπάντας, και τη θέση του να παίρνει κάτι που φαίνεται πως βασάνιζε αρκετά την ψυχή του Tuomas. Με άλλα λόγια (και όπως μάλλον το μεγαλύτερο ποσοστό των οπαδών γνωρίζει), το “Wishmaster” πλέκει το εγκώμιο του χαμένου έρωτα του “ποιητή” για τον “άγγελο της μουσικής του”, ειδικά στα “She Is My Sin”, ”Come Cover Me” και “Bare Grace Misery”. Είναι επίσης ο τελευταίος δίσκος της μπάντας που φαίνεται το καθαρό power metal στοιχείο που υπήρχε στο “Oceanborn”, πριν αρχίσουν οι συνθέσεις να περιπλέκονται ευχάριστα με περισσότερα ορχηστρικά μέρη.

Century Child – 2002

“I was weak, yet not unblessed”

Με το συγκεκριμένο άλμπουμ σηματοδοτείται η είσοδος του Marco Hietala στη μπάντα, γνωστού ήδη για τη δουλειά του στους πάλαι ποτέ Tarot, κάνοντας το ένα από τα καλύτερα άλμπουμ της Φινλανδίας για το 2002, αλλά και το τελευταίο πριν την έναρξη της καταιγίδας που άφησε πίσω του πολλά σημάδια. Μεγαλύτερες συνθέσεις, ποιητικότεροι και αρκετά μελαγχολικοί στίχοι, με την αισθητική να αγγίζει το μαύρο και να παίρνει το “χάδι του Μήδα”. Η όλη ατμόσφαιρα παραπέμπει τον ακροατή σε μια αποπνικτική, θεοσκότεινη λίμνη που τραβά τον συνθέτη Holopainen όλο και πιο βαθιά. Επίσης περιέχει και το “Phantom Of The Opera”, την πιο γνωστή διασκευή του κομματιού έως και σήμερα, κάτι που άνοιξε τις πόρτες για τους Nightwish λίγο παραπάνω, ενώ μάλιστα επέστρεψε πρόσφατα στο set της μπάντας, για επικό “Battle” ανάμεσα σε Floor Jansen και Henk Poort.

Once – 2004

“…this night will hurt you like never before”

Το τελευταίο σόου της περιοδείας για το Once έλαβε χώρα στην Hartwall Arena στο Ελσίνκι, στις 21 Οκτωβρίου 2005. Η ημέρα αυτή σηματοδοτεί το τέλος μιας εποχής. Αφενός μεν, της χρυσής εποχής του “Once”, το οποίο ανέβασε τους Nightwish στο Θεό παγκοσμίως εμπορικά – βρήκε απήχηση σε ένα πιο mainstream κοινό, με κομμάτια όπως το “Nemo” και το “Wish I Had An Angel” με τις συνθέσεις να είναι αρκετά απλοϊκές, σε σχέση με το “Oceanborn” και το “Century Child”, με μόνες εξαιρέσεις τα “Ghost Love Score”, “Romanticide”, “Creek Mary’s Blood”. Παράλληλα, στα πλαίσια της παγκόσμιας περιοδείας τους, οι Nightwish επισκέπτονται πρώτη φορά την Ελλάδα δυο φορές, το 2004 στο Rockwave Festival, και το 2005 στο Θέατρο του Λυκαβηττού. Από την άλλη, ήταν το τελευταίο σόου της μπάντας με την εμβληματική τραγουδίστριά τους Tarja Turunen, την οποία απέλυσαν αμέσως μετά τη λήξη της περιοδείας στο Ελσίνκι, με ένα ανοιχτό γράμμα για το κοινό. Η τεράστια επιτυχία του “Once” δεν προμήνυε με τίποτα όλο αυτό που ακολούθησε ένα χρόνο μετά την κυκλοφορία του, ούτε τις διαμάχες μεταξύ των μελών που θα ακολουθούσαν και θα είχαν μάλιστα και φοβερή μιντιακή απήχηση.

Dark Passion Play – 2007

“…a widowed writer torn apart by chains of hell”

Η πιο αμφιλεγόμενη δουλειά των Nightwish κυκλοφόρησε στις 26 Σεπτεμβρίου 2007. Ήταν το πρώτο άλμπουμ που περιλάμβανε την εξίσου αμφιλεγόμενη τραγουδίστρια Anette Olzon, η οποία κατά τη διάρκεια της παραμονής της στη μπάντα έχει δεχτεί έντονη κριτική, τόσο λόγω της έντονης σύγκρισης με την Tarja (παρά τη διαφορά 180 μοιρών ανάμεσά τους), όσο και λόγω της μη εμβληματικής παρουσίας της Olzon στη σκηνή, σαν σύνολο. Ήταν επίσης ο πρώτος δίσκος τους με τον Troy Donockley σε διάφορα πνευστά και κρουστά όργανα με τα οποία εμπλουτίστηκε κατά πολύ ο ήχος τους, πριν γίνει μόνιμο μέλος το 2013. Ο Tuomas συνέθετε τον εν λόγω δίσκο ανάμεσα στο 2005 και το 2007, τα πιο σκοτεινά του χρόνια, σύμφωνα με τον ίδιο. Η μπάντα έτσι δεν ήξερε τι να περιμένει. Οι στίχοι ήταν περισσότερο σκοτεινοί ακόμα και από το “Century Child” και οι συνθέσεις περισσότερο ώριμες. Εν τέλει, αποδείχτηκε ο πιο εμπορικός δίσκος των Φινλανδών μέχρι και σήμερα. Επιπλέον, οι Nightwish επιστρέφουν στην Ελλάδα το 2007 με την Anette, στα πλαίσια του March Metal day festival, μια εμπειρία την οποία τόσο η μπάντα, όσο και το κοινό, προσπαθεί να θάψει στο χρονοντούλαπο.

“Imaginaerum” – 2011

“…it’s hard to light a candle, easy to curse the dark instead”

Η Disney έχει παίξει καθοριστικό ρόλο στον τρόπο γραφής του Tuomas από πολύ μικρή ηλικία. Το “Imaginaerum” ήταν ένα concept άλμπουμ που κυκλοφόρησε λίγο πριν τα Χριστούγεννα του 2011, βασισμένο στην ομότιτλη ταινία που το συνόδευσε. Δεν υπάρχει καλύτερος όρος να το περιγράψω από “disney metal”. Θεατρικά, συμφωνικά μέρη, τρομερά βελτιωμένα φωνητικά από την Anette με τον Hietala να την πλαισιώνει, βαρύγδουπες κιθάρες από τον Emppu, πλήκτρα βγαλμένα από ταινία φαντασίας του Tuomas και εννοείται τρομερό παίξιμο στα drums από τoν Jukka Nevalainen, ο οποίος αποχώρησε προσωρινά από την μπάντα το 2013 για να διευθετήσει ορισμένα θέματα υγείας του. Το προσωρινά κράτησε για πολύ, μιας που ο drummer ανακοίνωσε την οριστική του αποχώρηση μερικά χρόνια μετά. Αν όχι η πιο, μια από τις αξιολογότερες κυκλοφορίες τους.

Endless Forms Most Beautiful – 2015

“Write a lyric for the song only you can understand”

To 2012 βρίσκει ξανά σύννεφα πάνω από το στρατόπεδο των Nightwish στα μέσα της Imaginaerum περιοδείας  η Anette Olzon απολύεται “νύχτα” από το συγκρότημα όσο οι ίδιοι βρισκόταν στην Αμερική (και μάλιστα η τραγουδίστρια στο νοσοκομείο) και, σύμφωνα με τα λεγόμενά της, με τον ίδιο τρόπο που απολύθηκε και η προκάτοχός της. Χωρίς προειδοποίηση, χωρίς συζήτηση, χωρίς να έχει δοθεί ο απαραίτητος χρόνος περισυλλογής. Ακόμα μεγαλύτερη καταιγίδα όμως χτύπησε τους πάντες όταν η αντικαταστάτριά της ήταν η Floor Jansen από τους After Forever και τους ReVamp για το υπόλοιπο της περιοδείας. Ομολογουμένως, κανείς δεν θα μπορούσε να ταιριάξει καλύτερα στη συγκεκριμένη θέση από εκείνη, καθώς βρήκε τέτοια ανταπόκριση που πολλοί παλιοί οπαδοί το γύρισαν φανατικά σε Nightwish τόσα χρόνια μετά το 2005. Το “Endless Forms Most Beautiful”, ο πρώτος δίσκος με τη Floor στα ηχεία, κυκλοφορεί το 2015, ενώ επίσης περιλαμβάνει στα τύμπανα τον Kai Hahto, ως πλέον μόνιμο αντικαταστάτη του Jukka Nevalainen. Η θεματολογία του δίσκου βασίζεται στην εξέλιξη, τη γη, τη ζωή και το θάνατο. Παρόλα αυτά, δεν το λες και τόσο τρομερό άλμπουμ για δεδομένα Nightwish. Οι συνθέσεις παραείναι αδύναμες με γνώμονα κάθε προηγούμενη κυκλοφορία και δεν αναδεικνύουν στο έπακρο τις τρομερές ικανότητες της Jansen. Έχει πολλά δυνατά σημεία όμως, όπως το “Alpenglow”, “Weak Fantasy”, “Yours is An Empty Hope” και φυσικά το 25λεπτο έπος “The Greatest Show On Earth”, που κάνει κάθε οπαδό να δακρύζει σαν μικρό παιδί.

Μετά από ένα φανταστικό run παγκόσμιας περιοδείας ανάμεσα στο 2015-2016 για το “Endless Forms Most Beautiful”, που φέρνει τη μπάντα στις μεγαλύτερες σκηνές του κόσμου και την “ξανανεβάζει” στα μάτια του κοινού ως το καλύτερο ίσως touring act της εποχής, οι Nightwish εκπλήσσουν τους οπαδούς και πριν την ανακοίνωση ενός νέου δίσκου ξαναβγαίνουν στο δρόμο το 2018 για να γιορτάσουν τα 20 χρόνια του συγκροτήματος. Έτσι, πολλοί οπαδοί σε Αμερική και Ευρώπη είχαν την ευκαιρία να απολαύσουν ένα set “του ονείρου”, με έμφαση στους πρώτους δίσκους του συγκροτήματος, κομμάτια τα οποία έλειψαν πολύ από τη σκηνή κατά την περίοδο της Anette Olzon. Kαι κάπως έτσι, φτάνουμε στο 2020.

“Human. :II: Nature.” – 2020

“…all the world will be in love with the night and pay no worship to the garish sun”

Την περίοδο της πανδημίας, κυκλοφορεί άλλος ένας ογκόλιθος στον κατάλογο των Nightwish το οποίο δεν μπορούμε να πούμε πως ήταν και ιδιαίτερα ευτυχές, σαν εποχή για το συγκρότημα. Το Human. :II: Nature.” αφενός στερεί τη μπάντα από το touring, όπως και από εμάς την ευκαιρία να τους απολαύσουμε ζωντανά. Οι απανωτές ακυρώσεις, τα όποια προβλήματα οικονομικής φύσεως που προέκυψαν και η εξουθένωση του rescheduling, οδηγούν τον Marco Hietala τον Γενάρη του 2021 να δημοσιεύει ένα γράμμα στο οποίο ανακοινώνει τους λόγους παραίτησής του από το συγκρότημα, που βασίζεται σε μια προσωπική απόφαση να απέχει από τα κοινά για ένα χρονικό διάστημα. Και αφού ο Jukka Koskinen των Wintersun αναλαμβάνει τη θέση του μπασίστα στο συγκρότημα, ο μηχανισμός ξαναρχίζει να ρολάρει. Και στη μέση αυτού, το φθινόπωρο του 2022, η Floor Jansen ανακοινώνει πως πάσχει από καρκίνο του μαστού, τον οποίο νίκησε με συνοπτικές διαδικασίες με αποτέλεσμα το 2022 να κλείσει με το “Human. :II: Nature.” να βρίσκεται ακόμα στο δρόμο, σε αναμονή των καλοκαιριών φεστιβάλ του 2023, όπως και ανακοινώσεων από το στούντιο για νέα δουλειά. Ωστόσο, μετά από 16 χρόνια αναμονής, οι Φινλανδοί επιστρέφουν στην Αθήνα το καλοκαίρι, στα πλαίσια του Release Athens Festival.