Έχω ανά καιρούς μιλήσει σε κείμενά μου για την εκάστοτε αναβίωση του ακραίου φάσματος της μουσικής που αγαπάμε και ειδικά για το κατά πόσο αυτή η αναβίωση ήταν επιτυχημένη ή όχι. Ακόμα πιο συγκεκριμένα έχω εκφραστεί για πολλά (σύγχρονα μεν, ρετρό δε) συγκροτήματα που στο βωμό της εφήμερης διασημότητας, έβγαλαν έναν και καλό δίσκο και μετά χάθηκαν. Από την άλλη πλευρά, ευτυχώς για όλους μας, έχουν ανά καιρούς ξεπηδήσει συγκροτήματα που ναι μεν ανήκουν στην επαναδραστηριοποίηση μουσικών ειδών που παρήκμασαν με το πέρασμα του χρόνου, ωστόσο το μεράκι τους και η αγάπη γι’ αυτό που κάνουν, έχουν οδηγήσει σε εξαιρετικές κυκλοφορίες (αλλεπάλληλες, το σημειώνω), καθιστώντας τις μπάντες αυτές άκρως επιτυχημένες μέχρι και τη σήμερον ημέρα. Λαμπρό παράδειγμα, οι Dr. Living Dead! οι οποίοι πρόκειται να επισκεφθούν – εμφανιστούν ζωντανά για πρώτη φορά τη χώρα μας, στο πλευρό των Cannibal Corpse και των Ancient.

Οι Dr. Living Dead! δημιουργήθηκαν το 2007 στην Στοκχόλμη της Σουηδίας με σκοπό να συνεχίσουν σε μοντέρνα μορφή όσα μας δίδαξαν οι πολύ αγαπημένοι μας Suicidal Tendencies, Excel, D.R.I., S.O.D., και πάει λέγοντας η λίστα.

Μέσα στα δύο πρώτα χρόνια τους στο χώρο, οι Dr. Living Dead! Κυκλοφορούν δύο demo, τα οποία έπιασαν το ενδιαφέρον της High Roller.

Το πρώτο τους demoμε τίτλο “Thrash After Death” κυκλοφόρησε το 2007 από το ίδιο το συγκρότημα και ουσιαστικά αποτέλεσε την εισαγωγή στην περίεργη θεματολογία τους, με αναφορές σε εξωγήινους, τον Die Hard, ακόμα και στους Iron Maiden, αφού επέλεξαν την γραμματοσειρά τους για τον τίτλο του demo. Διασκεδαστικό δισκάκι, με μόνη διάθεση και σκοπό το moshing, αλλά σίγουρα μιλάμε για μια πρώτη γεύση. Ήταν πρώιμο, ήταν απαίδευτο, ήταν κατσαθράς. Ήθελε δουλειά, αλλά είχε μεγάλο potential. Δεν πειράζει, τον στόχο του τον πέτυχε. Τους έβαλε γρήγορα στην κλίκα των νεο-θρασάδων.

Το δεύτερο demo τους “Thrashing The Law”, που κυκλοφόρησε και πάλι ανεξάρτητα, φιλοξενούσε την ίδια ραδιενεργή φιγούρα στο εξώφυλλό του, αλλά στο σύνολό του άρχισε να φέρνει παραπάνω στο crossover, αφού χαρακτηριστικό είναι το tagτου τίτλου. Φασαριώζικο δισκάκι, με αρκετή σπίντα – απλό αλλά κατά μέτωπον. Μέγα έποςτο “I Need Thrash (Not You)” που αφιέρωνε ο κάθε πικραμένος θρασάς στο γκομενάκι που δεν του έδινε σημασία και του πλήγωνε τον εγωισμό αλλά ήθελε να το παίξει υπεράνω (γελάτε ε; πολλοί ήσασταν, μην αρχίσω ονομαστικά να κατονομάζω), ενώ εξέχουσα θέση στην καρδιά μου έχει το “Kerry Burger King” για αρκετά προφανείς λόγους.

Ο πρώτος full-length δίσκος για τους Σουηδούς έσκασε τον Δεκαπενταύγουστο του 2011, φέροντας για τίτλο το όνομα του συγκροτήματος. Περιελάμβανε 4 από τα 6 κομμάτια του προηγούμενου demoκαι φυσικά κυκλοφόρησε από την High Roller σε 12ιντσο βινύλιο σε 500 κόπιες. Δεκαέξι κομμάτια στο σύνολο παιγμένα σε 36 λεπτά. Ονειρικό. Κάπως άγρια / τραχιά η παραγωγή του, που μου θύμιζε συνεκδοχικά τις παραγωγές που είχε ο Joel Grind στους Toxic Holocaust. Και λογικό από μια οπτική. Εδώ δεν χωράνε γυαλισμένοι και φινιρισμένοι ήχοι. Δομικά τα κομμάτια βασίζονταν σε κλασικές φόρμες όπως μας τις δίδαξαν οι αρχικοί Slayer, ενώ εμφανής είναι η επιρροή των Anthrax. Απλό στήσιμο και ενορχήστρωση αλλά σε καμία των περιπτώσεων βαρετό. Καθαρά φωνητικά ως επί το πλείστον, με μερικές υψηλοτσιρίδες σκορπισμένες από εδώ και από εκεί, ενώ δεν έλειπαν τα gang vocals, σύνηθες φαινόμενο στο συγκεκριμένο είδος. Όμορφη λεπτομέρεια στο κομμάτι “UFO Attack”, που συναντάμε ένα πολύ directαναφορά στους Slayerμε την αξιοποίηση των στίχων του “Hell Awaits” προς το τέλος του τραγουδιού (“Death with you shall then a bound / What you seek for can’t be found”).

Ο δεύτερος δίσκος των Dr. Living Dead! “Radioactive Intervention” κυκλοφόρησε και πάλι από την High Roller στα τέλη Νοεμβρίου του 2012 σε 300 αντίτυπα, με την φιγούρα των προηγούμενων εξωφύλλων, τον Dr, να έχει γίνει επίσημα η μασκότ του συγκροτήματος. Κάτι σαν τον Eddie για τους Maiden. Ελαφρώς καλύτερη παραγωγή και σαφώς καλύτερη απόδοση και έμπνευση. Θα έλεγα πως οι Σουηδοί σε αυτόν τον δίσκο άρχισαν να φιλτράρουν πολύ καλύτερα τις επιρροές τους και να προσκολλούν την δική τους ταυτότητα στη μουσική τους δημιουργία. Κατάφεραν να κάνουν αυτό που καμιά φορά λέμε μεταξύ μας, ότι ακούς εισαγωγή και καταλαβαίνεις ποιο κομμάτι / ποια μπάντα είναι. Παρατηρούμε μια κάποια ωρίμανση – πόσο ήλιθιος όρος, αλλά δε μου έρχεται κάτι καλύτερο τώρα – στις δομές τους. Άρχισαν να καταλαβαίνουν ότι πλέον ξεφεύγουν από τη λογική της συμβατικής thrash μπάντας και έκαναν το επόμενο βήμα. Μουσικά παρέμειναν σε όλα όσα μας έχουν συνηθίσει. Ασάλιωτο, ξερό crossover-άκι τύπου Nuclear Assault. Με εξαίρεση το κομμάτι “Life Sucks” και την χιουμοριστική (πλέον συνώνυμη με το συγκρότημα εσσάνς) διάθεση, οι Dr. Living Dead! αρχίζουν και εντάσσουν πιο σοβαρά θέματα στους στίχους τους, με μια ροπή προς την εσωστρέφεια και την προσωπική θέαση των πραγμάτων. Σε αυτόν τον δίσκο, οι Σουηδοί έβαλαν τα θεμέλια για να χτίσουν την δική τους πορεία, η οποία έμελλε να είναι λαμπρή, όπως αποδείχτηκε από την μετέπειτα κυκλοφορία τους.

To 2015 έφερε αρκετές αλλαγές στο συγκρότημα. Αφενός, υπέγραψαν συμβόλαιο με την Century Media, με την οποία είναι ακόμα σε συνεργασία, αφετέρου ο Dr. Ape στα φωνητικά αποφάσισε να αλλάξει πλώρη, με αποτέλεσμα τη θέση του να παίρνει ο Dr. Mania. Τον Φεβρουάριο του ίδιου έτους, οι Dr. Living Dead! κυκλοφορούν το ΕΡ “TeamxDeadx”, το οποίο περιλαμβάνει δυο νέα κομμάτια, το ομώνυμο “TeamxDeadx”, το οποίο μάλιστα κυκλοφόρησε επίσημα και στον επόμενο δίσκο και το κομμάτι “Hologram”. Το ΕΡ αυτό κυκλοφόρησε αποκλειστικά για την περιοδεία “Conquering Europe Part 2, Out For Blood Tour”.

Μερικές μόλις ημέρες μετά σκάει ο τρίτος δίσκος των Dr. Living Dead!, το “Crush The Sublime Gods”, τον οποίο θεωρώ το μεγαλύτερο επίτευγμά τους μέχρι και σήμερα. Είναι η πρώτη τους κυκλοφορία με τον Dr.Slam στα τύμπανα. Ο δίσκος ήταν αρκετά πιο τεχνικός από τους προηγούμενους, με πολύ πιο δουλεμένες κιθάρες, πολύ shredding, πολλά τούπα τούπα, πολύ θυμό και ανάγκη για ξέσπασμα.

Μακράν η αγαπημένη μου στιγμή το “Eternal Darkness Of A Fucked Up Mind” και λόγω στίχων και λόγω ιδιαιτερότητας μουσικής και γενικότερης έμπνευσης. Παρατηρούμε περισσότερες εναλλαγές στους ρυθμούς σε σχέση με τις προηγούμενες κυκλοφορίες, ενώ ο πειραματισμός τους για να πάνε και ενα βήμα παραπέρα είναι επίσης εμφανής. Συνεχίζουν με τα στιχουργικά θέματα που καταπιάστηκαν στον προηγούμενο δίσκο, ήτοι κοινωνική καταπίεση, χειραγώγηση από τα ΜΜΕ και πολιτική προπαγάνδα, πάντα μέσα από το προσωπικό πρίσμα. Σίγουρα η πιο δημιουργική τους δουλειά, με πολύ περισσότερο βάθος, λιγότερα κωμικά στοιχεία και σαφώς με την καλύτερη παραγωγή που είχαν ποτέ. Το ακόμα καλύτερο είναι ότι πλέον έχουν βγει από τη σφαίρα επιρροής των ακουσμάτων τους και η ταυτότητά τους είναι πλέον δεδομένη. Απαραίτητη προσθήκη στη δισκοθήκη των απανταχού θρασάδων.

Ο τελευταίος μέχρι στιγμής δίσκος των Dr. Living Dead!, το “Cosmic Conqueror”, κυκλοφόρησε στις 24 Οκτωβρίου του 2017 και πάλι μέσω της Century Media. Στο “Cosmic Conqueror” βλέπουμε πως οι Σουηδοί αρχίζουν και πλέουν προς μια νέα κατεύθυνση, με αρκετά πιο περίπλοκες δομές και μια πιο πανκ αισθητική, ενώ δεν λείπουν και οι πιο ήρεμες στιγμές, συνθέτοντας έτσι ένα πολύ ιδιαίτερο κολάζ ιδεών.

Δεν μπορώ να πω πως ενθουσιάστηκα τόσο με τον συγκεκριμένο δίσκο – τον άκουσα 3-4 φορές και αυτό ήταν. Ίσως επειδή είναι στη σκιά του “Crush The Sublime Gods”, ίσως επειδή πήραν μια άλλη στρόφα, ίσως επειδή δεν σου μένει κάτι στο μυαλό μουσικά, να μην μου έκανε τελικά το κλικ. Δεν λέω πως μουσικά είναι απογοητευτικοί, ίσα ίσα, απλώς σε μένα δεν ‘κούμπωσε’. Δεν πειράζει, πάμε παρακάτω.


Οι Dr. Living Dead! πρόκειται να εμφανιστούν στο πλευρό των Cannibal Corpse και των Ancient σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη αντίστοιχα τις προσεχείς ημέρες. Αν αγαπάτε το crossover και κάποτε φορούσατε λευκή κάλτσα και μπλε μπαντάνα, κάντε ντου. Αξίζει!