Είδος: Heavy / Speed Metal
Χώρα: Σουηδία
Εταιρεία: I Hate Records
Κυκλοφορία: Μάιος 2019

Τα τελευταία χρόνια συνηθίζω να “ταιριάζω” τα ακούσματά μου ανάλογα με την εποχή. Μιας και εισερχόμαστε όλο και εντονότερα στο φθινόπωρο και η θερμοκρασία πέφτει, τόσο περισσότερες στροφές ανεβάζω. Ένα από τα δισκάκια που μου αρέσει να ακούω αυτήν την εποχή είναι ο ομώνυμος πρώτος δίσκος των Mystik, ο οποίος κυκλοφόρησε τον Μάιο του 2019 και έγινε ένα από τα πολύ αγαπημένα underground δισκάκια μου. Από την πρώτη, αλλά και την κάθε επόμενη ακρόαση, οι Mystik έχουν καταφέρει να σε πιάσουν από τον σβέρκο και να σε πετάξουν σε μια σκουληκότρυπα που ξαφνικά σε μεταφέρει κάπου στα μέσα προς τέλη της δεκαετίας του ‘80 και την τότε ευρωπαϊκή heavy / speed σκηνή. Αφηρημένη σκέφτηκα κάνα δυο φορές “κάτσε, του πότε είναι αυτό;”. Γενικότερα, έχουν καταφέρει να δημιουργήσουν τραγούδια που είναι ταυτόχρονα νοσταλγικά, όχι όμως ρετρολαγνικά. Δεν παίζουν κάτι τρομερά παρωχημένο, ούτε όμως και κάτι καινούριο. Ανάλογα δισκάκια έχουμε ακούσει πολλάκις είτε από παλαιότερες είτε από νεαρότερες μπάντες. Πιο συγκεκριμένα ωστόσο, οι ορμώμενοι εκ Σουηδίας τύποι αυτοί, δημιουργούν μια πολύ ζεστή ατμόσφαιρα με πολλά reverb στις κιθάρες, ειδικά στα πιο μελωδικά τους σημεία, και αρκετά σπαμπανεβάσματα – που λέω εγώ – στα φωνητικά. Θεωρώ μάλιστα σε πολλά σημεία τους παίζουν όμορφα με πιασάρικα riffs που εύκολα σου μένουν ή τουλάχιστον πιστεύω πως θα ακούγονταν τρομερά ευχάριστα σε κάποιο μπαράκι αργά το Σάββατο. Με το φτωχό μου αυτί, διακρίνω επιρροές αρκετά Καναδικές και σίγουρα Σκανδιναβικές, με αρκετά NWOBHM μπολιάσματα. Σίγουρα υπάρχουν ατέλειες και χρειάζεται δουλειά, ειδικά στα φωνητικά (ναι μεν υπάρχει ποικιλία απόδοσης, αλλά θέλει μερεμέτι η φάση), παρόλα αυτά θεωρώ πως με καθαρό μυαλό και λίγο περισσότερο τσαγανό, αυτό το νεύρο που λείπει πλέον εντόνως και εμφατικά από τη μουσική μας τα τελευταία χρόνια, άνετα μπορούν να αφήσουν κάποιο διαχρονικό στίγμα στο είδος που υπηρετούν. Ελπίζουμε σε νέα κυκλοφορία σύντομα.